Halal slachterijen

Nog een feit: in zowel de Westelijke Jordaanoever als de Gazastrook is mishandeling van ezels een gedocumenteerd probleem. Organisaties zoals Safe Haven for Donkeys en Starting Over Sanctuary rapporteren regelmatig over ezels die worden geslagen, overwerkt met te zware lasten, of achtergelaten met verwondingen door strakke kettingen en touwen. Door de aanhoudende oorlog in Gaza is de situatie verslechterd; veel dieren lijden daar nu ook onder honger, uitdroging en onbehandelde verwondingen door geweld. Hoewel veel eigenaren afhankelijk zijn van hun ezels voor transport en proberen ze te verzorgen, ontbreekt het in sommige gebieden aan educatie en middelen voor een goede behandeling van deze lastdieren. 

Kosher slachterijen

Het is ook een feit dat er in Israël tijdens het feest van Lag Ba'Omer incidenten zijn gedocumenteerd waarbij dierenmishandeling plaatsvond, zoals het gooien van kittens of puppy's in kampvuren. Deze daden worden door de Israëlische overheid en dierenrechtenorganisaties zoals Let the Animals Live erkend als ernstig vandalisme.  Vanwege deze incidenten zet de Israëlische politie jaarlijks extra patrouilles en vrijwilligers in om de kampvuren te controleren en de dieren te beschermen. 

Dansende Israeliers op 9/11

Feestende Palestijnen op 9/11

Israel en zijn zionisme

Palestina met zijn Hamas

4 Januari 2026 (bron) 'De voormalige Mossad-chef van Israël licht een tipje van de sluier op over de verbazingwekkende liquidaties van het land. Nog maar iets meer dan een week geleden verklaarde de Iraanse president Masoud Pezeshkian dat zijn land nu in oorlog is met de VS, Europa en Israël. ........ Er is geen betere organisatie voor die taak dan de Israëlische Mossad, en geen beter persoon om erover te spreken dan de voormalige leider ervan, Yossi Cohen. Cohen leidde de dienst van 2016 tot 2021. Hij straalt me tegemoet vanuit een eenvoudig kantoor in het centrum van Tel Aviv. Dit is een man die, als Mossad-agent, herhaaldelijk undercover ging in de Arabische wereld, waarbij hij telkens het risico liep op marteling en de dood. Voor Cohen werkt de Mossad volgens één enkel principe – een principe waar hij in ons interview en in zijn boek Sword of Freedom: Israel, Mossad and the Secret War, dat tussen ons op de gepolijste tafel ligt, steeds op terugkomt. 'We kunnen nergens nummer twee in zijn,' vertelt hij me. 'Wees de eerste en wees beslissend – dat is de regel.' '

Mossad is de buitenlandse inlichtingendienst van Israël. In het stukje uit bovenstaand artikel wordt de Mossad neerzet als uitzonderlijk effectief en bijna heroïsch. Het is dus geen neutrale analyse, maar een bewonderend, bijna promotioneel stuk. 

Maar opvallend genoeg wist de Mossad op 7 oktober niets te voorkomen. Zo'n tragedie bood vervolgens precies het momentum dat de Israëlische regering gebruikte om de grootschalige aanval op Gaza te rechtvaardigen, daarbij sterk inspelend op publieke emoties en het lot van de gijzelaars als politiek middel.

 "We kunnen nergens nummer twee in zijn." zei Cohen. Dit is een extreem absolute uitspraak. Het suggereert dat Israëlische inlichtingendiensten altijd de beste moeten zijn, ongeacht context of realiteit. Dat klinkt eerder als een slogan dan als een nuchtere analyse. En de manier waarop liquidaties worden beschreven als 'audacious' en bijna heroïsch met woorden als: "meedogenloos", "stoutmoedig", "professionele hit", "meesters van hybride oorlogvoering". Dat is een toon die eerder bewondering uitstraalt dan objectieve verslaggeving. Het resultaat is minder een journalistiek verslag en meer een glossy promotietekst voor de Mossad.

Charlie Kirk was in zijn laatste dagen bijzonder kritisch geworden

Voordat hij begon te bekritiseren heeft Kirk herhaaldelijk gezegd dat hij Israël steunde, en Netanyahu heeft dat ook publiekelijk erkend.

Charlie Kirk werd op 10 september 2025 vermoord aan de Utah Valley University in Orem, Utah, tijdens een evenement van Turning Point USA. Hij werd met een enkel schot in de nek geraakt door een schutter op een dak, ongeveer 130 tot 142 yards (circa 120-130 meter) verderop. Hij werd in een lokaal ziekenhuis dood verklaard.

De verdachte, de 22-jarige Tyler Robinson, gaf zichzelf de volgende dag aan en wordt beschuldigd van moord met verzwarende omstandigheden. Aanklagers eisen de doodstraf. Er is geen officieel motief bevestigd dat de moord linkt aan geschillen met donateurs.

Gelekte tekstberichten van Kirk, door TPUSA als authentiek bevestigd, laten zien dat hij dagen voor zijn dood schreef dat hij geen andere keuze had dan de pro-Israel-zaak te verlaten na het verliezen van een belangrijke Joodse donateur. Hij stelde dat Joodse donateurs alle stereotypen bevestigen onder druk over zijn belangenbehartiging.

De miljarden van Bibi: hoe Netanyahu jarenlang de kas van Hamas spekte 

Tussen 2018 en 2023 gaf de regering van Benjamin Netanyahu toestemming voor een constante stroom van miljoenen dollars aan contant geld vanuit Qatar naar de Gazastrook. Hoewel dit officieel bedoeld was voor humanitaire doeleinden, bleek het een bewuste strategie om Hamas in het zadel te houden.

De schokkende feiten: Maandelijks werd 30 tot 35 miljoen dollar in koffers vol cash over de grens gebracht. In totaal vloeide er ruim 1,1 miljard dollar naar Gaza met directe goedkeuring van de Israëlische regering.

Het doel was een verdeel-en-heersstrategie: door Hamas in Gaza te versterken als tegenwicht voor de Palestijnse Autoriteit op de Westelijke Jordaanoever, bleven de Palestijnen politiek verdeeld en werd de kans op een eigen staat geminimaliseerd.

Ondanks waarschuwingen van inlichtingendiensten dat dit geld werd misbruikt voor tunnels en wapens, gingen de betalingen door tot vlak voor de aanval op 7 oktober 2023. 

Begin 2025 barstte bovendien de Qatargate-affaire los: er loopt nu een onderzoek naar adviseurs van Netanyahu die mogelijk persoonlijke betalingen van Qatar ontvingen om dit beleid te blijven promoten. 

Wat velen een strategische blunder of zelfs historisch verraad noemen, staat in schril contrast met de internationale steun voor de regio: De Verenigde Staten betalen jaarlijks 3,8 miljard dollar aan vaste militaire steun aan Israël, een bedrag dat door de huidige oorlog in 2024-2025 is opgelopen naar ruim 21 miljard dollar aan wapens en munitie. Europa geeft daarentegen geen militaire steun aan de Israëlische overheid; de Europese miljoenen gaan naar humanitaire hulp voor de Palestijnse gebieden en kleine maatschappelijke projecten. 

Duitsland is de enige grote Europese speler die wél massaal wapens en onderdelen levert. De Duitse regering beschouwt de veiligheid van Israël namelijk als een fundamenteel onderdeel van hun nationale belang. Dit komt voort uit een diep geworteld historisch schuldgevoel over de Holocaust; de steun aan Israël wordt gezien als een morele plicht om de overleving van het Joodse volk te garanderen.

Het gaat hier niet om "gratis geld" zoals bij de Amerikanen, maar zonder de hoogwaardige Duitse technologie en onderdelen zouden vooral de Israëlische tanks en de marine grote operationele problemen hebben.

Het blijft moeilijk te begrijpen waarom het leed van burgers zoals Shani Louk — een jonge vrouw die militaire dienst weigerde en bekendstond om haar pacifistische overtuigingen — in sommige activistische kringen nauwelijks aandacht krijgt. Compassie zou niet afhankelijk moeten zijn van politieke positie.

Judaisme onderscheiden van Zionisme: het perspectief van een voormalige Zionist 

Zie de e-mail en de toespraak hier: Full Speech Of Rabbi Rabbinovitch Found

"Ik heb op het internet gezocht, maar alle websites met de toespraak van Rabbi Rabbinovich zijn 'schoongemaakt' of geblokkeerd (ik neem aan door de Zionisten, zoals gebruikelijk). Aangezien ik mij kan herinneren dat ik in de jaren vijftig al van mijn grootvader over deze toespraak hoorde, besloot ik contact op te nemen met mijn Rabbi. Hij doorzocht zijn favoriete website  https://abbc.com en vond het volledige artikel. Ik voeg hier de volledige toespraak van Rabbi Rabbinovich (Rabinovich) bij." – Rose Rabbinovich

Fragment uit de toespraak:

"Verbied de Witten om met Witten te paren. De witte vrouwen moeten samenleven met leden van de donkere rassen, de witte mannen met zwarte vrouwen. Zo zal het blanke ras verdwijnen, want het mengen van het donkere met het blanke betekent het einde van de blanke mens, en onze gevaarlijkste vijand zal slechts een herinnering worden.

Wij zullen een tijdperk van tienduizend jaar van vrede en overvloed ingaan, de Pax Judaica, en ons ras zal onbetwist over de wereld heersen. Onze superieure intelligentie zal ons gemakkelijk in staat stellen de macht te behouden over een wereld van donkere volkeren." – Rabbi Rabbinovich

Rose Rabbinovich presenteert zichzelf als een voormalige Zionistische Joodse vrouw die in Melbourne, Australië woont. 

In deze tekst schrijft zij aan een uitgever van alternatieve media om een vermeende toespraak en The Protocols of the Elders of Zion te promoten en te verdedigen, die zij als authentiek beschouwt. Ze beweert dat Zionisme Joden en niet-Joden heimelijk controleert, stelt dat de mainstream Joodse gemeenschappen opzettelijk onwetend worden gehouden, en portretteert Zionisme als een corrupte of zelfs satanische kracht binnen het Jodendom. 

Het stuk wordt gepresenteerd als een waarschuwing aan de wereld en moedigt de verspreiding van de Protocols aan, met de bewering dat er wereldwijd conflict zal volgen als de "Zionistische agenda" niet wordt onthuld.

Zionist Sarah Hurwitz over sociale media, jongeren en de perceptie van Israël 

Sarah Hurwitz is een voormalig speechwriter van Barack en Michelle Obama en beschouwt zichzelf als een liberale zionist. Ze sprak recent (2025) op een evenement van de Jewish Federations of North America over de invloed van sociale media en ongefilterde beelden van het conflict in Gaza op de manier waarop jongeren Israël en het Midden-Oosten zien.

Hurwitz wees erop dat TikTok en vergelijkbare platforms jongeren continu blootstellen aan beelden van geweld en lijden in Gaza. Volgens haar bemoeilijkt deze constante blootstelling het voeren van een genuanceerd gesprek over Israël, omdat jongeren al emotioneel beïnvloed zijn door wat ze zien. Ze legde ook uit dat Holocausteducatie soms kan leiden tot vereenvoudigde vergelijkingen tussen historische gebeurtenissen en de huidige situatie, omdat jongeren de rollen van machtige Israëli's en kwetsbare Palestijnen interpreteren via dat historische 'Nazi-joden'  kader.

Sarah Hurwitz maakte opmerkingen dat volwassenen, waaronder politici, academici, leraren en de media, een rol hebben in het bieden van context en begeleiding bij hoe jongeren het conflict in Gaza en Israël begrijpen. 

Israëlische Sefardische leider rabbijn Ovadia Yosef zei in zijn wekelijkse preek op zaterdagavond dat niet-Joden bestaan om Joden te dienen

"Goyim zijn alleen geboren om ons te dienen. Zonder dat hebben ze geen plaats in de wereld; alleen om het volk van Israël te dienen," zei hij tijdens een publieke discussie over welk soort werk niet-Joden mogen verrichten op de sjabbat.

"Waarom zijn heidenen nodig? Ze zullen werken, ze zullen ploegen, ze zullen oogsten. Wij zullen als een effendi zitten en eten," zei hij, wat op enig gelach stuitte.

Yosef, de spiritueel leider van de Shas-partij en de voormalige opperrabbijn van de Sefardische Joden in Israël, zei ook dat de levens van niet-Joden worden beschermd om financieel verlies voor Joden te voorkomen.

"Bij heidenen zal het zijn als bij ieder persoon: ze moeten sterven, maar God zal hen een lang leven geven. Waarom? Stel je voor dat iemands ezel zou sterven, dan zou hij zijn geld verliezen. Dit is zijn dienaar. Daarom krijgt hij een lang leven, om goed te werken voor deze Jood," zei de rabbijn, die onlangs 90 werd. 

Een audio-opname van enkele opmerkingen van de rabbijn werd uitgezonden op het Israëlische Channel 10.

Het American Jewish Committee (AJC) veroordeelde de opmerkingen van de rabbijn in een verklaring die maandag werd uitgegeven.

"De opmerkingen van rabbijn Yosef—waarin hij schandalig genoeg suggereert dat de Joodse geschriften beweren dat niet-Joden bestaan om Joden te dienen—zijn weerzinwekkend en een belediging voor de menselijke waardigheid en menselijke gelijkwaardigheid," aldus AJC-directeur David Harris. "Het Jodendom leerde de wereld als eerste dat alle individuen zijn geschapen naar het goddelijk beeld, wat de basis vormde van onze morele code. Een rabbijn zou de eerste moeten zijn, en niet de laatste, om die fundamentele leer van onze traditie uit te dragen."

Tsunami aan gelijke uitspraken

"Er zullen geen overlevenden zijn van de onreinheid van het christendom." – Baruch Efrati, 

"Het blanke ras is de kanker van de menselijke geschiedenis." – Susan Sontag 

You white people are on an endangered list. And unlike, say, the bald eagle or some exotic species of muskrat, you are not worth saving. In forty years or so, maybe fewer, there won't be any more white people around, and that's a good thing." - Tim Wise 

"The goal of abolishing the white race is on its face so desirable that some may find it hard to believe that it could incur any opposition other than from committed white supremacists... Keep bashing the dead white males, and the live ones, and the females too, until the social construct known as 'the white race' is destroyed" - Noel Ignatiev

Het is begrijpelijk waarom er mensen zijn die in hun reactie op bovenstaande uitingen dan doorschieten en tunnelvisies krijgen: 

"Een abnormale reactie op een abnormale situatie is normaal gedrag." - Viktor E. Frankl, zei de Oostenrijkse neuroloog, psychiater en Holocaust-overlevende.

De Moslimbroederschap onder de loep: Arabische kritiek en ervaringen 

De Moslimbroederschap is een van de meest omstreden politieke en religieuze bewegingen in de moderne Arabische geschiedenis. Oorspronkelijk in 1928 in Egypte opgericht door Hassan al‑Banna, groeide de beweging uit van een religieuze hervormingsgroep tot een organisatie met politieke ambities, sociale structuren en internationale vertakkingen. Juist deze transformatie heeft geleid tot felle kritiek van diverse Arabische commentators, insiders en zelfs voormalige leden, die de ideologie en de werking van de Broederschap in hun eigen samenleving scherp veroordelen.

Een van de bekendste Arabische critici is Tharwat el‑Kherbawy, een Egyptische advocaat en voormalig leider binnen de Moslimbroederschap. Hij heeft herhaaldelijk gesproken en geschreven over wat hij ziet als de misleiding binnen de beweging: volgens hem gebruikt de Broederschap islamistische retoriek om politieke macht na te streven, terwijl zij politieke belangen vermengt met religieuze legitimatie. El‑Kherbawy verliet de organisatie juist om deze reden en waarschuwt dat de beweging geen zuiver religieuze missie heeft, maar vooral politiek gericht is op macht binnen staat en samenleving.

Ook in bredere Arabische opinie komt kritiek naar voren. In Egypte zelf, na de korte presidentiële periode van Mohammed Morsi die uit de Broederschap voortkwam, sprak een breed scala aan burgers en activisten openlijk hun teleurstelling uit over de organisatie. Morsi's regering, die veel kiezers aanvankelijk hoop gaf, verloor snel steun omdat de economie verslechterde en omdat Morsi de macht probeerde te consolideren via decreten boven de wet. Hisham en Tommy, twee seculiere Egypte‑activisten die deel uitmaakten van de protesten op het Tahrir‑plein, zagen de Moslimbroederschap uiteindelijk als een politieke kracht die hun verwachtingen niet waarmaakte en zelfs bijdroeg aan nieuwe vormen van onvrede. 

Ook gevestigde publicisten in de Arabische wereld leggen de vinger op de zere plek. Sommige media en maatschappelijke commentatoren bekritiseren hoe de Broederschap door media en politieke netwerken wordt gepresenteerd en welke invloed zij probeert uit te oefenen. In Egypte en daarbuiten werd gewezen op de manier waarop verslaggeving over demonstranten en Broederschap‑sympathisanten werd gemanipuleerd om een bredere steun voor de beweging te suggereren, terwijl veel critici juist vonden dat de organisatie te weinig bereid was tot echte democratische hervormingen.   

Buiten Egyptische grenzen zijn er aanvullende Arabische percepties die waarschuwen voor de invloed van de Moslimbroederschap op regionale politiek en interne stabiliteit. In de Golfregio, bijvoorbeeld, veroorzaakte de steun van Qatar aan de Moslimbroederschap spanningen met andere staten zoals Saoedi‑Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten en Bahrein, die de beweging zagen als een bedreiging voor hun eigen stabiliteit en politieke orde.

Critici uit deze landen spreken niet alleen over ideeën maar over concrete geopolitieke gevolgen van Broederschap‑steun en de export van hun ideologische invloed. 

Daarbij komt dat regeringen in verschillende Arabische landen harde maatregelen hebben genomen tegen de Moslimbroederschap omdat zij deze beweging direct associëren met gevaar voor nationale veiligheid.

Zo heeft Jordanië de lokale tak van de Broederschap verboden en leden gearresteerd op grond van beschuldigingen dat zij staatsveiligheid bedreigden met paramilitaire activiteiten — beschuldigingen die binnen de regio resoneren en die voortkomen uit daadwerkelijke politieke conflicten tussen overheden en Broederschap‑structuren. 

De kritiek binnen de Arabische wereld richt zich niet alleen op de politieke praktijken van de Moslimbroederschap, maar ook op wat critici beschouwen als de dubbelzinnigheid van de ideologie zelf: publieke moderatie tegenover achter de schermen politiek religieuze doelen nastreven, wat leidt tot verdeeldheid binnen samenlevingen. In Egypte en elders menen velen dat de beweging de grenzen tussen religie en nationalisme oprekent om haar invloed te maximaliseren, in plaats van daadwerkelijk een open, democratisch en inclusief politiek systeem te ondersteunen.

In die zin zijn de Arabische stemmen die de Moslimbroederschap bekritiseren niet marginaal of enkel buitenstaanders: het zijn voormalige insiders, maatschappelijke commentatoren, seculiere en religieuze Arabieren, en zelfs burgers die tijdens revoluties en protesten de consequenties van de beweging in hun eigen leven en land zagen. Hun kritiek richt zich niet alleen op abstracte theorieën, maar op concrete ervaringen van politieke mislukking, sociale onrust en de perceptie dat religieuze symboliek gebruikt wordt als instrument voor politieke macht.   

Waar in het Westen kritiek op islamistische invloed wordt afgedaan als islamofobie, trekken landen als de VAE juist openlijk een grens:

VAE schrapt financiering voor studies in het VK vanwege zorgen over extremisme op campussen

Januari 2026 (bron) - De Verenigde Arabische Emiraten hebben Britse universiteiten verwijderd van hun lijst van buitenlandse instellingen die in aanmerking komen voor door de overheid gefinancierde studiebeurzen. Daarmee komt de staatsfinanciering te vervallen voor Emiratische studenten die in het Verenigd Koninkrijk willen studeren.

VAE-functionarissen hebben het besluit in verband gebracht met zorgen over islamistische invloed op Britse campussen, met name van groepen die gelieerd zijn aan de Moslimbroederschap, die door de VAE als een terroristische organisatie wordt aangemerkt. Het Verenigd Koninkrijk verbiedt de Moslimbroederschap niet, wat al lange tijd een punt van onenigheid is tussen beide landen. Het beleid verbiedt Emiratische studenten niet om met privéfinanciering in het VK te studeren, maar diploma's van Britse instellingen worden mogelijk niet langer officieel erkend voor werk bij de VAE-overheid of voor accreditatiedoeleinden.

Voormalig Oxford-hoogleraar islamitische studies staat terecht in Parijse verkrachtingszaak gelinkt aan #MeToo-golf die begon met Harvey Weinstein

In maart 2026 (bron Dailymail) oordeelde een Franse rechtbank dat de Zwitserse islamitische geleerde en voormalig Oxford-professor Tariq Ramadan terecht moet staan in Parijs voor verkrachting, zelfs als hij weigert persoonlijk te verschijnen. Ramadan (63) wordt beschuldigd van de verzwarende verkrachting van drie vrouwen in Frankrijk tussen 2009 en 2016. Hoewel hij lijdt aan multiple sclerose, concludeerden medische experts dat hij fit genoeg is om het vier weken durende proces bij te wonen.

De zaak kreeg internationale bekendheid tijdens de #MeToo-beweging, die in 2017 begon nadat vrouwen beschuldigingen uitten tegen Hollywood-producent Harvey Weinstein, waarna wereldwijd meer slachtoffers naar voren kwamen met verhalen over seksueel misbruik. Ramadan ontkent alle beschuldigingen en stelt dat de seksuele contacten met wederzijdse instemming plaatsvonden.

In 2024 werd Ramadan in Zwitserland al veroordeeld voor de verkrachting van een vrouw genaamd Brigitte in 2008 en kreeg hij een gevangenisstraf van één jaar.

Het komende proces in Frankrijk draait om beschuldigingen van drie vrouwen, onder wie feministisch activist Henda Ayari, die zegt dat Ramadan haar in 2012 heeft verkracht. Ook een gehandicapte vrouw, bekend als "Christelle", verklaart dat Ramadan haar in 2009 op brute wijze heeft aangevallen, en een derde vrouw stelt dat zij in 2016 door hem werd verkracht. Als hij schuldig wordt bevonden, kan Ramadan tot 20 jaar gevangenisstraf krijgen.

Nadat de eerste beschuldigingen in 2017 naar buiten kwamen, nam Ramadan verlof van zijn functie aan de University of Oxford, waar hij senior research fellow was aan St Antony's College. In 2021 verliet hij de universiteit definitief wegens gezondheidsredenen.  Ramadan was lange tijd een invloedrijke maar ook controversiële publieke intellectueel. In 2004 werd hij door Time magazine genoemd als een van de meest invloedrijke mensen ter wereld. Hij diende later ook in een Britse regeringswerkgroep die de oorzaken van extremisme onderzocht onder de toenmalige premier Tony Blair. Ramadan is bovendien de kleinzoon van Hassan al-Banna, de oprichter van de islamistische beweging Muslim Brotherhood.

Joden korten de financiering van openbare scholen in New Jersey in en sluizen miljarden naar particuliere Jesjiva's

Tussen 2014 en 2020 raakten de schooldistricten van Lakewood (New Jersey) en East Ramapo (New York) in een diepe crisis. De kern van het verhaal is dat de chassidische en ultraorthodox-joodse gemeenschappen daar zo groot werden dat zij democratisch de meerderheid kregen in de schoolbesturen. 

In East Ramapo bestond het bestuur vanaf 2014 grotendeels uit orthodoxe mannen wiens eigen kinderen naar private yeshiva's gingen. Omdat zij geen direct belang hadden bij de publieke scholen, besloten deze besturen drastisch te bezuinigen op het openbaar onderwijs waar zij zelf geen gebruik van maakten.

Dit leidde in East Ramapo tot het ontslag van ruim 400 leraren en het schrappen van sport, kunst en muziek voor de 9.000 publieke scholieren, die voornamelijk een Afro-Amerikaanse of Latino achtergrond hebben. In Lakewood steeg het tekort ondertussen naar tientallen miljoenen dollars, omdat het budget werd opgeslokt door de wettelijke plicht om busvervoer te betalen voor meer dan 30.000 yeshiva-leerlingen. 

Ook waren er schandalen zoals in 2014, toen het bestuur van East Ramapo probeerde de Hillcrest Elementary School voor 3,2 miljoen dollar te verkopen aan een joodse instelling, terwijl de werkelijke waarde op 5,9 miljoen dollar lag. 

In de jaren daarna hebben toezichthouders van de overheid, zoals de New York State Education Department, geprobeerd dit proces te stoppen. In 2016 werd er in East Ramapo een staatsmonitor aangesteld met vetorecht over het budget. 

In Lakewood leidde de aanhoudende crisis ertoe dat de staat New Jersey vanaf 2024 steeds vaker directe controle opeiste over de financiële geldstromen om te voorkomen dat het openbare schoolsysteem volledig zou instorten.

en het uitmoorden van duizenden Ghazanen zonder consequenties blijft

en kritiek op Israel blijft bestaan..

Het is een historisch feit dat Joodse gemeenschappen door de eeuwen heen uit talloze Europese steden en landen zijn verdreven. Deze golven van uitsluiting vonden plaats in bijna elk deel van het continent. In de middeleeuwen leidde dit tot ingrijpende gebeurtenissen zoals de verbanning uit Engeland aan het einde van de dertiende eeuw en de grootschalige uitzettingen uit Frankrijk kort daarna.

Een van de meest ingrijpende momenten in deze geschiedenis vond plaats aan het einde van de vijftiende eeuw op het Iberisch Schiereiland. Hier werden Joden gedwongen zich te bekeren of hun thuislanden Spanje en Portugal te verlaten, wat leidde tot een enorme verspreiding van de Joodse bevolking over de rest van de wereld. Ook in Centraal-Europese steden zoals Wenen en Praag vonden regelmatig vergelijkbare verdrijvingen plaats, vaak op bevel van heersers die hun schulden bij Joodse geldschieters wilden kwijtschelden of die een zondebok zochten voor epidemieën en sociale onrust.

Hoewel de periode van de Verlichting voor meer tolerantie zorgde, kwam de meest gewelddadige vorm van uitsluiting pas in de twintigste eeuw tijdens de Holocaust.  

Dit roept echter de fundamentele vraag op naar de diepere redenen achter deze telkens terugkerende verdrijvingen. Men kan zich afvragen waarom bepaalde bronnen, zoals het boek Mein Kampf of de toespraken van Hitler, zo moeilijk toegankelijk zijn of nauwelijks vertaald worden voor het grote publiek. Het roept ook discussie op over de manier waarop we de geschiedenis bestuderen en of de huidige benadering ruimte biedt voor verschillende perspectieven, of dat er sprake is van een eenzijdige geschiedschrijving die kritische vragen over het verleden uit de weg gaat.  

Een Profetische Term? De 'Zes Miljoen' Holocaust-retoriek na 1918

Het artikel getiteld "The Crucifixion of Jews Must Stop!" is geschreven door Martin H. Glynn, de voormalige gouverneur van New York. Het werd oorspronkelijk gepubliceerd in het Amerikaanse tijdschrift The American Hebrew op 31 oktober 1919. 

Het past deze termen toe op de situatie van destijds, dus lang voor het ontstaan van het nazisme of de Tweede Wereldoorlog. 

De uitdrukking '6 miljoen Joden' werd al 300 keer in kranten gedrukt voordat de Tweede Wereldoorlog überhaupt begon. Historici beschouwen het als een authentiek historisch document dat de zorgen over de grote humanitaire crisis in Europa direct na de Eerste Wereldoorlog weergeeft. 

Dit artikel is bijzonder interessant omdat het de begrippen 'Holocaust' en 'Zes Miljoen' al in 1919 introduceert. Sinds de opening van de archieven in de voormalige Sovjet-Unie in de jaren '90 is er veel nieuwe informatie bijgekomen.

Van Retoriek naar Registratie: Waarom de Cijfers in de Loop der Tijd Veranderden 

De opening van de Sovjet-archieven (na de val van de Berlijnse Muur) zorgde voor een enorme verschuiving in de cijfers, omdat veel van de grootste moordlocaties en kampen op grondgebied lagen dat tot 1990 hermetisch afgesloten was voor westerse historici. Hier zijn de meest opvallende voorbeelden van hoe die cijfers zijn veranderd:

Auschwitz-Birkenau (De grootste correctie)

Dit is het bekendste voorbeeld. Voor 1990 hanteerden de Sovjet-autoriteiten een officieel dodental van 4 miljoen voor Auschwitz. Dit getal stond zelfs op de gedenkplaten in het kamp.

• Oude boeken: Noemden vaak die 4 miljoen (gebaseerd op schattingen van de Sovjets direct na de bevrijding).

• Na de jaren '90: Historici zoals Franciszek Piper kregen toegang tot de echte transportlijsten en administratie. Het getal werd bijgesteld naar ongeveer 1,1 miljoen.

Tijdens een conferentie in Teheran in 2006 trok Moshe Aryeh Friedman internationaal de aandacht door publiekelijk het officiële dodental van zes miljoen Holocaust-slachtoffers te betwisten. Ondanks felle kritiek bleef hij vraagtekens zetten bij de historisch vastgestelde statistieken van de genocide.

Overigens zijn er 15 miljoen christenen vermoord tijdens de bolsjewistische revolutie, maar dat wordt blijkbaar niet interessant gevonden. De meeste slachtoffers vielen tijdens de burgeroorlog en de ergste vervolgingen onder de communisten Lenin en Stalin in de jaren 1917 tot 1953. Christenen moeten hun mond houden, terwijl elk ander geloof op een voetstuk geplaatst wordt. Zo zijn het ook niet de christenen die de slavernij hebben uitgevonden (wat ondersteund wordt door de Bijbel en de geschiedenis van onder andere Egypte en Mesopotamië), maar zijn zij wel de enigen die er verantwoordelijk voor worden gehouden. Dit terwijl christenen de slavernij juist hebben beëindigd, terwijl in bepaalde moslimlanden zoals Afghanistan, Mauritanië en Libië slavernij nog steeds voorkomt.

Rijke familie Cohen probeert multiculturele 'Ark van Noach' te creëren door 70 vluchtelingengezinnen in een klein Frans stadje te vestigen, maar bewoners vechten terug 

2022 (bron) In het Franse dorpje Callac probeert de vermogende familie Cohen via een utopisch sociaal experiment 70 vluchtelingengezinnen te vestigen. Hoewel de familie zelf in chique wijken in Parijs woont, willen zij miljoenen euro's uit eigen vermogen en belastinggeld investeren om hun visie te realiseren.

Lokale bewoners verzetten zich fel tegen dit Horizon Project. Zij wijzen op de hoge werkloosheid van ruim 17 procent onder de eigen bevolking en vragen zich af waarom er voorrang wordt gegeven aan nieuwkomers.

De inwoners vrezen voor het verlies van hun lokale identiteit en de import van grootstedelijke problemen naar het platteland.

Critici benadrukken dat de familie Cohen de gevolgen van het experiment niet zelf hoeft te dragen, terwijl de gemeenschap na tien jaar financieel grotendeels op eigen benen moet staan. Een burgergroep eist nu een referendum om de toekomst van het dorp in eigen hand te houden.

Tamara Finkelstein vindt dat Britse natuurgebieden diverser moeten: plan tegen 'te wit' platteland

2 feb 2026 VK (bron Dailymail) Het Britse platteland zit midden in een diversiteitsoffensief nadat een rapport in opdracht van de overheid concludeerde dat het te 'wit' en 'middenklasse' was.
Ambtenaren die belast zijn met het beheer van enkele van de bekendste trekpleisters van het land, hebben een reeks voorstellen gepresenteerd die gericht zijn op het aantrekken van minderheden.

De plannen volgen op een evaluatie, uitgevoerd in opdracht van het Ministerie van Milieu, Voedselvoorziening en Plattelandszaken (Defra), die waarschuwde dat het platteland werd gezien als 'zeer zeker een witte omgeving' en het risico liep 'irrelevant' te worden in een multiculturele samenleving.

In het kielzog van het rapport hebben functionarissen die de National Landscapes vertegenwoordigen - waaronder de Cotswolds en Chilterns - nu een reeks beheersplannen gepubliceerd waarin hun voorstellen om meer minderheidsgemeenschappen aan te trekken gedetailleerd worden beschreven. Het Chiltern National Landscape zal een outreach-programma lanceren in Luton en High Wycombe gericht op moslims. Een factor die etnische minderheden ervan zou weerhouden om het platteland te bezoeken, zou 'angst voor loslopende honden' zijn. Het Cotswolds National Landscape maakte specifiek melding van het in opdracht van Defra opgestelde rapport en zei dat het zich nu toelegt op het veranderen van de voorzieningen in een poging om 'de breedste demografie' te bereiken. Lees meer  

Vurig promotor van multiculturalisme voor Australië zegt dat multiculturalisme slecht is voor Israël 

Isi Leibler over Australië: "Het is noodzakelijk om samen te komen en een manier te vinden waarop Australiërs die geest van multiculturalisme kunnen heroveren, waarvan ik denk dat we er allemaal trots op zijn er deel van uit te maken." Isi Leibler over Israël: "Multiculturalisme heeft geen plaats in Israël." (bron) 

Barbara Lerner Spectre: Joden spelen een "leidende rol" bij het bevorderen van multiculturalisme in Europa 

Rabbi belooft zich te verzetten tegen rechtse intimidatie van Joodse vluchtelingenorganisaties

Een vooraanstaande Joodse vluchtelingenactivist heeft gezworen dat het solidariteitswerk met asielzoekers zal doorgaan, ondanks de toenemende intimidatie door extreemrechtse activisten die zich richten op Joodse organisaties die vluchtelingen ondersteunen.

Rabbi David Mason, directeur van de Britse Joodse vluchtelingenorganisatie HIAS+JCORE, zei dat groepen zoals de hunne steeds vaker te maken krijgen met antisemitische beledigingen en complottheorieën van extreemrechtse activisten, met name online.

"Het is bedoeld om ons bang te maken," zei hij, eraan toevoegend dat dergelijke beledigingen hen niet zullen weerhouden van hun werk. "Het is in zekere zin een ereteken. Ik doe iets en ik ben vastberaden, als Jood en als iemand die gelooft in een sterk, hecht Groot-Brittannië."

Mason zei dat een deel van de vijandigheid wordt aangewakkerd door complottheorieën zoals de "grote vervanging", die ten onrechte beweert dat Joden migratie in scène zetten om westerse samenlevingen te ondermijnen. Soortgelijke antisemitische complottheorieën werden aangehaald door de schutter die in 2018 drie Joodse gemeenschappen in Pittsburgh, VS, aanviel. Hij viseerde Joden die volgens hem vluchtelingen hielpen via organisaties zoals de Amerikaanse vluchtelingenorganisatie HIAS.

Tijdens een Refugee Shabbat-evenement in Londen, bedoeld om de Joodse solidariteit met asielzoekers te benadrukken, zei Mason dat veel Joodse synagogen en gemeenschapsgroepen in het Verenigd Koninkrijk vluchtelingen blijven steunen, hoewel dit werk vaak minder zichtbaar is vanwege veiligheidszorgen en toenemend antisemitisme.

'We zijn hier gevangenen', zeggen migranten in het detentiekamp in de Israëlische woestijn

Mensenrechtenactivisten zeggen dat Israël zich moet schamen voor de behandeling van asielzoekers in Holot, een opvanglocatie voor 'infiltranten' diep in de Negev-woestijn.

Eritreeërs die 'werden aangemoedigd Israël te verlaten'

Een groep van 30 personen werd eerder deze week gedood door Islamitische Staat door te worden neergeschoten of onthoofd, zo claimt de Hotline for Refugees and Migrants. Drie christelijke mannen die op een video schijnbaar werden geëxecuteerd door jihadisten in Libië, waren Eritrese vluchtelingen die Israël verlieten onder het draconische beleid ten aanzien van asielzoekers, aldus een Israëlische organisatie op dinsdag.

Israëlische politicus geeft toe dat Joden de Holocaust en antisemitisme aanhalen om critici het zwijgen op te leggen 

In 2002 interviewde de Joodse nieuwscommentator Amy Goodman, in haar programma Democracy Now, het voormalige Israëlische parlementslid en minister van Onderwijs, Shulamit Aloni, die toegaf dat zionistische Joden op cynische wijze de Holocaust en 'antisemitisme' aanhalen om hun critici het zwijgen op te leggen:

Amy Goodman: Uw stem van kritiek horen we niet vaak in de Verenigde Staten. Wanneer er hier in de Verenigde Staten onvrede wordt geuit over het beleid van de Israëlische regering, worden mensen vaak antisemitisch genoemd. Wat is uw reactie daarop als Israëlische Jood?

Shulamit Aloni: Welnu, het is een trucje. We gebruiken het altijd wanneer er vanuit Europa iemand kritiek heeft op Israël, dan halen we de Holocaust aan. Wanneer mensen in dit land kritiek hebben op Israël, dan zijn ze 'antisemitisch'.

En de organisatie is sterk en heeft veel geld. En de banden tussen Israël en het Amerikaanse Joodse establishment zijn erg sterk, en ze zijn sterk in dit land, zoals u weet. Ze hebben macht, wat oké is. Het zijn getalenteerde, machtige mensen en ze hebben geld en media en andere zaken. En hun houding is 'Israël, mijn land, of het nu goed of fout zit'. De identificatie.  

En ze zijn niet bereid om kritiek te horen. En het is heel gemakkelijk om mensen die kritiek hebben op bepaalde daden van de Israëlische regering te beschuldigen van antisemitisme, en om de Holocaust en het lijden van het Joodse volk aan te halen, en dat is om alles wat we de Palestijnen aandoen te rechtvaardigen. 

Lees het artikel hier

Bedrog wordt door de auteur toegegeven

Niet de eerste, niet de laatste...

Ook hier weer administratief foutje

"Er gingen 13 bommen af op mijn laatste avond daar, allemaal in de Joodse wijk en allemaal geplaatst door Joden. 

Het ironische is dat de Joodse terroristen hun eigen telefoonlijnen en elektriciteitsaansluitingen opblazen en de volgende dag paniekerig de Britten opbellen om ze te komen repareren."

De 21-jarige John F. Kennedy bezoekt Palestina en schrijft aan zijn vader.

Waarom verbrandden de nazi's boeken van Freud en de bolsjewieken? 

in de wandelgangen 'de porn stash' genoemd

Het begrijpen van de dieperliggende beweegredenen van anderen, hoe controversieel ook, is essentieel om patronen in de geschiedenis te herkennen. Alles heeft een oorzaak en acties komen vaak voort uit een specifieke logica of een ervaren dreiging. Door te analyseren hoe de nazi's bepaalde theorieën en politieke gebeurtenissen interpreteerden, krijg je inzicht in de motivatie achter hun daden. Dit inzicht is niet bedoeld om daden goed te praten, maar om te begrijpen hoe ideologieën ontstaan en waarom mensen overgaan tot extreme maatregelen zoals boekverbrandingen. 

Sigmund Freud was van Joodse afkomst en zijn werk werd door de nazi's als 'Joodse pornografie' bestempeld. Hij stelde dat een jongen zich onbewust aangetrokken voelt tot zijn moeder en zijn vader als een concurrent ziet. Voor de vrouwelijke variant stelde hij dat een dochter zich aangetrokken voelt tot haar vader.

Deze theorieën, samen met pornografische en communistische boeken, werden verbrand omdat de nazi's ze zagen als een aanval op de Duitse moraal en het gezin. De motivatie voor de nazi-agressie kwam voort uit het vijandbeeld van het 'Joods-bolsjewisme'. Zij wezen naar de miljoenen christenen die door communistische bolsjewieken waren vermoord en zagen dit als een direct gevolg van Joodse ideologieën (Karl Marx was bv Joods). Vanuit hun perspectief was de strijd tegen deze boeken en groepen een noodzakelijke verdediging van de beschaving.

Op 6 mei 1933 plunderden nazi-studenten het Institut für Sexualwissenschaft in Berlijn, dat in 1919 door de Joodse arts Magnus Hirschfeld was opgericht. Dit instituut was een wereldpionier op het gebied van seksuologie en voerde in 1930 een van de eerste moderne genderbevestigende operaties uit.

Tijdens de boekverbranding op 10 mei 1933 werden tienduizenden boeken en wetenschappelijke archieven over seksualiteit, genderidentiteit en vroege transgenderzorg uit de bibliotheek van het instituut vernietigd.

Na de boekverbrandingen kwam de verordening tegen de vrijmetselarij, deze vond plaats op 8 januari 1934. Tegen 1939 waren vrijwel alle leden van de Rothschild-familie gedwongen Duitsland en Oostenrijk te ontvluchten. 

Generaal George S. Patton was een hooggeplaatste Amerikaanse bevelhebber tijdens de Tweede Wereldoorlog, bekend om zijn leiding van het Derde Leger in Europa. Na de Duitse overgave in 1945 werd hij steeds kritischer op de politieke keuzes van de geallieerden.

Hij schreef in zijn privédagboeken en brieven dat de vernietiging van Duitsland een strategische fout was, omdat het land volgens hem de enige barrière vormde tegen het communisme van de Sovjet-Unie. Hij uitte felle kritiek op de Sovjets, die hij omschreef als barbaren, en pleitte ervoor om het leger direct tegen hen in te zetten voordat ze te machtig zouden worden. Hij bekritiseerde de denazificatie en vergeleek het nazi-lidmaatschap publiekelijk met lidmaatschap van de Amerikaanse politieke partijen, wat leidde tot zijn ontslag als militair gouverneur van Beieren. 

Patton stierf onverwacht in 1945 na een auto-ongeluk.

John F. Kennedy schreef in de zomer van 1945 het volgende in zijn dagboek: "Na het bezoeken van deze plaatsen kun je gemakkelijk begrijpen hoe Hitler binnen enkele jaren zal voortkomen uit de haat die hem nu omringt als een van de meest significante figuren die ooit hebben geleefd. Hij had een grenzeloze ambitie voor zijn land, wat hem tot een gevaar maakte voor de vrede in de wereld, maar hij had een mysterie over zich in de manier waarop hij leefde en in de manier van zijn dood, dat na hem zal voortleven en groeien. Hij had het materiaal in zich waar legendes van worden gemaakt."

Een Duitse satirische illustratie uit 1930 die afbeeldt hoe Frankrijk er over 100 jaar uit zou zien

Deze afbeelding is een stuk racistische propaganda, rond 1930 gepubliceerd in Duitsland.  

Getiteld "Die Vernegerung Frankreichs in 100 Jahren" ("De vernegering van Frankrijk over 100 jaar"), was het bedoeld om raciale angst en culturele onrust aan te wakkeren in de nasleep van het Franse gebruik van koloniale troepen tijdens en na de Eerste Wereldoorlog. 

In de scène zitten twee modieus geklede witte Europeanen in een rond perk, gadegeslagen en bestudeerd door een menigte goedgeklede zwarte toeschouwers, waarmee de koloniale blik wordt omgedraaid. Op een bordje staat "Défense de donner à manger" ("Verboden te voeren"), een tekst die destijds gebruikelijk was in dierentuinen, terwijl het bijschrift eronder verklaart dat "niet-gekleurde Fransen" de hoofdattractie van de Parijse dierentuin zijn geworden.

Het kunstwerk weerspiegelt de wijdverbreide Duitse wrok tegen de inzet van Afrikaanse soldaten door Frankrijk, met name de Senegalese Tirailleurs, tijdens de naoorlogse bezetting van het Rijnland. Deze wrok werd geracialiseerd en als wapen ingezet in nazi-propaganda via het concept van de "Schwarze Schmach" of "Zwarte Schande", dat Afrikaanse troepen afschilderde als een raciale en morele bedreiging voor de Europese beschaving.

In plaats van een oprechte visie op de toekomst, was deze spotprent een projectie van de toenmalige raciale angsten, bedoeld om de Franse koloniale politiek en multiculturele samenleving te bespotten. Het is een treffend voorbeeld van hoe raciale karikaturen en omkeringen in de vroeg-20e-eeuwse Europese media werden gebruikt om witte superioriteit te handhaven en zich te verzetten tegen dekolonisatie.

Dit soort beelden speelde een rol bij het leggen van de ideologische basis voor het raciale beleid van het nazi-regime, door het geloof te versterken dat raciale zuiverheid werd bedreigd door culturele en koloniale vermenging.

© History Pictures

Het geschiedenisonderwijs in het Westen focust sterk op de misdaden van Adolf Hitler (kinderbijslag, autosnelwegen..), terwijl de enorme dodentallen onder communistische leiders zoals Mao Zedong (40 tot 80 miljoen) en Jozef Stalin (20 tot 30 miljoen) onderbelicht blijven. Dit roept de vraag op waarom de wandaden van het communisme minder prominent aanwezig zijn in het collectieve Europese geheugen dan die van het nationaalsocialisme. 

Tijdens de Processen van Neurenberg (1945-1946) werden kopstukken van het nazi-regime berecht voor oorlogsmisdaden. De Amerikaanse gevangenispsycholoog Gustave Gilbert kreeg de taak om de mentale toestand van de 21 belangrijkste gevangenen te onderzoeken. Hij gebruikte hiervoor de Wechsler-Bellevue intelligentietest.

De resultaten lieten zien dat de meeste beklaagden ver boven het gemiddelde scoorden. De hoogste score was voor Hjalmar Schacht (143), terwijl Hermann Göring en Karl Dönitz beiden 138 scoorden.
Het groepsgemiddelde lag op 128, wat ruim boven het normale bevolkingsgemiddelde van 100 ligt.

Gilbert publiceerde deze bevindingen in 1947 in zijn boek "Nuremberg Diary".

Chris Langan met een IQ geschat tussen 195 en 210 heeft zich in interviews en op sociale media herhaaldelijk uitgelaten over de "Great Replacement" en beschuldigt specifieke groepen, waaronder "zionistische bankiers", van het beramen van een genocide op het blanke ras. 

Nazis hadden een hoog IQ, zullen we intelligentie maar verbannen?

Het herkennen van patronen is een kernonderdeel van vloeibare intelligentie. Dit stelt je in staat om complexe problemen op te lossen, logische verbanden te leggen en nieuwe informatie te verwerken zonder specifieke voorkennis. In het huidige maatschappelijke debat bestaat discussie over de interpretatie van patronen. Critici stellen dat statistieken over de afkomst van daders soms selectief worden gepresenteerd of weggelaten om stigmatisering te voorkomen, terwijl anderen waarschuwen dat dergelijke patronen zonder context tot onjuiste conclusies kunnen leiden. 

De wondere wereld van het lage IQ
Geen orde en rede

In de zaak van de 24-jarige Arnold Oforiwaa uit Zoetermeer oordeelde de Nederlandse rechter dat de man zijn 22-jarige partner Jihaneve met 258 messteken om het leven bracht in het bijzijn van hun baby. De dader maakte na het delict beelden van het slachtoffer en een selfie met het kind. Vanwege een vastgesteld zeer laag IQ en een psychose werd hij verminderd toerekeningsvatbaar verklaard, wat leidde tot een celstraf van vijf jaar plus tbs met dwangverpleging.

In Frankrijk besloot de rechtbank dat de 67-jarige Ousmane Diallo niet strafrechtelijk verantwoordelijk is voor het doodsteken van de 18-jarige winkelmedewerker Théo. De aanval volgde op een geschil over een telefoonrekening van 93 euro. De rechter volgde het advies van psychiaters die oordeelden dat Diallo door een ernstige mentale beperking en een laag IQ ten tijde van de daad volledig ontoerekeningsvatbaar was, waarna hij dwangverpleging in een psychiatrische kliniek kreeg opgelegd.

In 2024 viel Anthony Esan in Engeland een soldaat aan; hij stak hem zeventig keer en probeerde hem te onthoofden. Ook bij deze dader was sprake van ernstige psychische problematiek.

Brandweer versus Invasieplan

Tijdens de processen van Neurenberg ontstond dit opmerkelijke moment van gelach toen aanklager Robert Jackson een geheim plan voor de invasie van het Rijnland dacht te presenteren. 

De beklaagden, onder wie Hermann Göring, lachten hem uit omdat het document in werkelijkheid over de organisatie van de brandweer en het schoonmaken van straten ging.

Zij vonden het komisch dat de Amerikanen civiele logistiek verwarden met een militair aanvalsplan. 

Daarnaast werd er in de banken vaak cynisch gelachen om vertaalfouten of getuigenissen over de interne machtsstrijd binnen de partij. 

De historische context van de Eerste Kruistocht

Nog even een ander stukje geschiedenisles...

Christenen werden eeuwenlang door de moslims tot slaaf gemaakt en gedood. Dit is wat er gebeurde: Moslimlegers begonnen in de jaren 630 christelijke landen te veroveren. Syrië viel in 639, Egypte in 642, en kort daarna volgde christelijk Noord-Afrika. Vervolgens vielen moslimlegers in 711 Spanje binnen en drongen zelfs door tot in Frankrijk, voordat ze uiteindelijk werden gestopt bij de Slag bij Tours in 732.

De Eerste Kruistocht werd pas in 1095 uitgeroepen. 

Met andere woorden, christelijke landen waren al ongeveer 450 jaar binnengevallen en veroverd voordat de kruistochten ooit begonnen.

De directe crisis kwam later met de Seltsjoekse Turken. In 1071 leed het Byzantijnse Rijk een verpletterende nederlaag bij de Slag bij Manzikert, en een groot deel van het christelijke Anatolië viel in handen van de Turken. Terwijl het territorium instortte en Constantinopel zelf werd bedreigd, vroeg het Byzantijnse Rijk officieel om militaire hulp aan het Westen. En zo riep paus Urbanus II de Eerste Kruistocht uit.

De aanval die Europa redde: Het waargebeurde verhaal van Wenen 1683

In september 1683 belegerde een Ottomaans leger van ongeveer 100.000 tot 150.000 soldaten de stad Wenen. Na twee maanden van ondermijning en beschietingen verkeerde de stad in een kritieke toestand. Paus Innocentius XI stuurde dringende oproepen door heel Europa om een ontzettingscoalitie te vormen en verstrekte aanzienlijke financiële subsidies om de vaak onderling strijdende naties samen te brengen. Deze diplomatieke inspanning leidde tot de oprichting van de Heilige Liga, een militair bondgenootschap bestaande uit het Heilige Roomse Rijk (onder leiding van de Habsburgers), het Pools-Litouwse Gemenebest en de Republiek Venetië.

Dit bondgenootschap betekende dat de verdediging een collectieve Europese inspanning was in plaats van een solomissie. De ontzettingsmacht van bijna 80.000 troepen bestond uit ongeveer 27.000 Polen en 53.000 soldaten uit verschillende Duitse staten binnen het Heilige Roomse Rijk, zoals Beieren, Saksen en Franken. Op 12 september 1683 voerde koning Jan III Sobieski van Polen het opperbevel over deze gecombineerde strijdkrachten.

De slag eindigde met een massale cavaleriecharge van ongeveer 18.000 ruiters. Deze aanval werd geleid door circa 3.000 Poolse Gevleugelde Huzaren, die als speerpunt fungeerden om de Ottomaanse linies te doorbreken. De overwinning maakte een einde aan het beleg en markeerde het begin van een langdurige achteruitgang van de Ottomaanse expansie in Centraal-Europa.

Israëls chemische bespuitingen van landbouwgrond in Libanon, Syrië en Gaza treffen essentiële hulpbronnen van burgers. Het vernietigen van privébezit op deze schaal, zonder militaire noodzaak, is een oorlogsmisdaad en bedreigt de voedselzekerheid en het levensonderhoud

Israelische kolonisten vergiftigen en saboteren Palestijnse waterbronnen

Verschillende mensenrechtenorganisaties en internationale media hebben gedocumenteerde meldingen gemaakt van het vervuilen van Palestijnse waterbronnen door Israëlische kolonisten. In augustus 2025 verschenen er videobeelden uit Sa'ir op de Westelijke Jordaanoever waarop te zien was hoe kolonisten een geit in een gemeenschappelijke waterput duwden en er zelf in klommen, waardoor een cruciale drinkwatervoorziening onbruikbaar werd voor de lokale bevolking. Deze incidenten staan niet op zichzelf. In het dorp Madama rapporteerde Oxfam tussen 2002 en 2005 zeven verschillende gevallen waarbij afval en luiers in de enige dorpsbron werden gedumpt. Ook zijn er meldingen van chemische vervuiling, zoals in 2005, toen Amnesty International bevestigde dat het verboden gif 2-Fluoraceetamide was verspreid over graasgebieden in de Hebron-regio.

Deze acties maken deel uit van een breder patroon van sabotage aan de waterinfrastructuur. Rapporten van de Verenigde Naties en de Norwegian Refugee Council wijzen op de lozing van ongezuiverd afvalwater vanuit nederzettingen op Palestijnse landbouwgrond. Een analyse door het Pacific Institute in 2025 stelde vast dat er in een periode van vijf jaar ruim 250 aanvallen zijn uitgevoerd op water- en sanitaire voorzieningen. Historische context uit 1948, ondersteund door gedeblokkeerde militaire documenten en archieven van het Rode Kruis, wijst bovendien op het gebruik van tyfus en dysenterie om waterbronnen in Akko en Gaza onbruikbaar te maken.

Waar is het geld?

Men praat vaak over verborgen Joodse macht, maar kijk eens naar waar de werkelijke miljarden rollen. In steden als Dubai en Doha ligt de rijkdom letterlijk op straat: goud, marmer en een overdaad aan luxe die nergens wordt geëvenaard. Het is geen geheim, maar een demonstratie van ongekende financiële kracht.

Terwijl we ons blindstaren op oude stereotypen, vloeien diezelfde miljarden uit de oliesector geruisloos naar westerse universiteiten. Het is geen toeval dat de kritiek op onze campussen vaak maar één kant op gaat: een mond vol over Gaza, maar geen woord over Iran. De enige democratie in het Midden-Oosten wordt veroordeeld, terwijl de financiers van onze onderwijsinstellingen — autoritaire regimes — buiten schot blijven.

Er wordt vaak gewezen naar Joodse filantropie als motor achter multiculturalisme en maatschappelijke transitie. Maar terwijl we dáárover debatteren, kopen miljarden uit de Arabische wereld directe invloed op onze universiteiten en denktanks. Wie bepaalt werkelijk wat er in onze klaslokalen en op het journaal wordt besproken? Volg het geld, maar kijk dan wel naar álle stromen.

En ze willen dat je voor hen sterft in hun oorlogen