Twintig jaar heb ik niet omgekeken - men wist het tot op de dag van vandaag met belerende en schofferende vingertjes allemaal beter - naar de politiek en moet je kijken wat er in die tussentijd allemaal gebeurd is. Weerzinwekkend, wat voor toekomst onze kinderen wordt nagelaten. In Engeland en Wales werden er in het jaar eindigend maart 2025 ongeveer 71.600 verkrachtingen geregistreerd. In Zweden werden in 2024 rond de 10.167 verkrachtingen gemeld. Is er nog iemand tussen de eeuwig verontwaardigden die zijn kinderen opvoedt? - daders zonder moreel kompas en slachtoffers zonder weerbaarheid.
Dit danken we aan kortetermijndenken. En aan pure lafheid door het beschermen van gewelddadige groeperingen. En dat is niet van gisteren! Mensen tonen een sterke ruggengraat wanneer het gaat om anderen veroordelen, maar zodra het aankomt op hun eigen huishouden en hun verantwoordelijkheid in de samenleving, blijken ze te zwak om hun man te staan. En zo wordt ook de nieuwe generatie onderontwikkeld en ongedisciplineerd. Zwakheid is een keuze, en daar betalen de kinderen en kleinkinderen de rekening van.
De escapist heb ik hier beschreven. 'Zolang hij weet wat hij vanavond eet, of hij binnenkort op vakantie kan, en of de dagelijkse routine ongestoord blijft voortkabbelen, is de wereld van de Escapist precies zoals hij die verlangt. Zijn morele opwinding mag dan luid zijn, zijn werkelijke behoeften zijn verbazend klein. Hij vraagt niet om waarheid, rechtvaardigheid of inzicht - slechts om comfort. De rest van de wereld mag branden, zolang zijn eigen agenda maar niet verschroeit. In dat veilige, overzichtelijke domein voelt hij zich moreel betrokken én praktisch onaantastbaar. Het is een wereld die hem niets vraagt behalve toekijken, klappen en consumeren.'