Racialisering in het Publieke Debat: Over ‘Witheid’ en Europese Identiteit
Mensen van Europese oorsprong maken momenteel ongeveer 14% van de wereldbevolking uit, al zal dit door wereldwijde groei naar verwachting dalen tot 7%. Slechts 2% van de totale wereldbevolking is van nature blond, wat het een van de zeldzaamste uiterlijke kenmerken maakt. Wie is hier de minderheid?
In hedendaagse publieke debatten blijkt het bijna onmogelijk om bepaalde vormen van extreme retoriek te benoemen zonder onmiddellijk te worden ingedeeld in een ideologisch kamp. De inhoud van de waarschuwing raakt ondergeschikt aan de vermeende positie van de boodschapper. Dit stuk vertrekt niet vanuit partijdigheid, maar vanuit een principiële zorg: de normalisering van taal die oproept tot de ontmenselijking of eliminatie van groepen mensen, ongeacht welke groep dat betreft. Herhaling van dergelijke uitspraken heeft aantoonbare psychologische effecten en verdient daarom kritische aandacht.
De dynamiek die hierbij ontstaat, is vergelijkbaar met morele conflicten in andere domeinen, zoals het debat rond veganisme. De veganist interpreteert de intensieve veehouderij vanuit een ethisch kader waarin het dier een moreel subject is dat lijdt en bevrijd moet worden. De vleeseter daarentegen benadert hetzelfde systeem vanuit een utilitair of traditioneel kader waarin het dier primair een economisch object is. De handeling die voor de één een morele noodzaak is, wordt door de ander ervaren als een aanval op een vertrouwd systeem. Niet omdat de intenties verkeerd zijn, maar omdat de onderliggende morele referentiekaders fundamenteel verschillen.
Een vergelijkbare botsing doet zich voor wanneer men wijst op extreme retoriek in maatschappelijke discussies. Waar de één een gevaarlijke verschuiving in het publieke discours ziet, interpreteert de ander dezelfde waarschuwing als een impliciete beschuldiging of politieke aanval. Hierdoor wordt degene die op het fenomeen wijst vaak harder gesanctioneerd dan de extreme uitspraken zelf. Dit stuk is geschreven vanuit het eerste perspectief: het analyseren van een psychologisch en maatschappelijk risico, niet het aanwijzen van een vijand.
Slavernij heeft in vele beschavingen bestaan. In delen van de islamitische wereld hield het eeuwenlang stand — aanzienlijk langer dan de trans-Atlantische slavernij — en in sommige overwegend islamitische landen komt het probleem vandaag de dag nog steeds voor. Toch wordt de verantwoordelijkheid en schuldvraag vrijwel uitsluitend op de witte man gelegd die zich constant wordt verwacht te verantwoorden en te knielen.
Liberalen benadrukken dat je niet alle moslims verantwoordelijk kunt houden voor islamitische aanslagen, maar tegelijkertijd beschouwen zij wél alle witte mensen als collectief schuldig aan slavernij uit het verleden. Volgens hen hebben blanken geen recht op Zuid-Afrika, zelfs niet na vier eeuwen, en ook geen recht op Amerika, zelfs niet na vijf eeuwen. Daarentegen wordt een migrant uit de derde wereld die gisteren in Europa arriveerde meteen als even Europees beschouwd als de oorspronkelijke Europeanen — en wie het daar niet mee eens is, krijgt het etiket 'racist'.
En dan het begrip 'diversiteit'. Reclames en campagnes in het Westen staan er vol van, maar verwacht niet dat je hetzelfde ziet in landen als China of Congo. Diversiteit lijkt zich vooral te richten op de witte man, wiens identiteit steeds vaker ter discussie wordt gesteld en zelfs uitgewist.
Al duizenden jaren werd de Westerse beschaving belaagd door Vandalen, Goten, Turken, Arabieren, Vikingen, Hunnen en Mongolen. Maar vandaag de dag staat de witte man voor een heel andere aanval: niet op zijn land, maar op zijn identiteit. Decennia van voortdurende aantijgingen hebben hem in een positie gebracht waarin elke poging tot verdediging onmiddellijk wordt bestempeld als 'racistisch'. En in deze nieuwe strijd zijn de wapens niet zwaarden of ketenen, maar het verlies van inkomen, publieke laster en voortdurende ridiculisering.
De dodelijke kracht van herhaalde extreme uitspraken: een psychologische waarschuwing.
Wanneer een zin als "we moeten witte mensen uitroeien" keer op keer wordt herhaald, lijkt het misschien onschuldig of symbolisch. Maar juist de herhaling is het psychologische wapen. Mensen zijn gevoelig voor cognitieve beschikbaarheid: wat vaak wordt gehoord, wordt als waar of urgent ervaren, ongeacht de context. Onze hersenen herkennen patronen en herhaling als een signaal van belangrijkheid.
Herhaling creëert een mentale verankering. Elke herhaling versterkt de emotionele lading, activeert angst of woede, en vermindert kritisch denken. Het complex van nuance, context en tegenargumenten verdwijnt langzaam uit het bewustzijn. Wat overblijft, is een krachtig, eenvoudig mantra dat automatisch in reacties wordt herhaald.
Dit fenomeen werkt identiek aan propaganda: het transformeert een complexe werkelijkheid tot een zwart-wit narratief met een duidelijke vijand. Psychologisch gezien zet het groupthink en conformisme in gang: wie twijfelt of nuance zoekt, wordt genegeerd of buitengesloten. Zo ontstaat een echo van extremisme die individuen bespeelt, bijna als een automatische reflex.
Het gevaar is niet theoretisch. Extreme herhaalde uitspraken over het uitroeien van een groep – in dit geval witte mensen – zijn een microkosmos van genocidale retoriek. Ze normaliseren het idee dat het uitroeien van een ander wezen een legitieme optie is. Als zulke boodschappen onkritisch worden overgenomen, kan dit sociale acceptatie van geweld en vernietiging creëren.
De les is hard: herhaling is manipulatie. Het activeert emoties, ondermijnt rationeel denken, en kan mensen psychologisch voorbereiden op acties die ze normaal verafschuwen. Kritische afstand, contextuele analyse en bewustzijn van cognitieve biases zijn niet optioneel; ze zijn levensreddend.
Onderstaande uitspraken zijn voorbeelden van extreme retoriek die — los van hun context of intentie — psychologisch kunnen bijdragen aan normalisering van geweld:
"We moeten witte mensen van de aardbodem verwijderen om het probleem op te lossen." – Kamau Kambon
"Jullie blanken staan op de lijst van bedreigde soorten. En in tegenstelling tot bijvoorbeeld de Amerikaanse zeearend of een exotische muskusrat, zijn jullie het niet waard om gered te worden. Over veertig jaar, misschien minder, zullen er geen blanken meer zijn — en dat is een goede zaak." – Tim Wise
"Het doel om het blanke ras af te schaffen is op zichzelf zo wenselijk dat sommigen het moeilijk zullen vinden te geloven dat er überhaupt tegenstand zou kunnen zijn, behalve van toegewijde blanke supremacisten... Blijf de dode blanke mannen bashen, en de levende, en de vrouwen ook, totdat het sociale construct 'het blanke ras' is vernietigd." – Noel Ignatiev
"Duizend niet-Joodse levens zijn niet één Joodse vingernagel waard." – Dov Lior
"Het blanke ras is de kanker van de menselijke geschiedenis." – Susan Sontag
Steeds wanneer extreme uitspraken zoals "exterminate the white race" worden bekritiseerd, volgt vaak een beroep op context: het zou symbolisch zijn, academisch, of slechts een provocatie. Maar herhaling maakt zulke uitspraken niet minder gevaarlijk — integendeel. Hoe explicieter en frequenter ze klinken, hoe meer ze zich loszingen van hun oorspronkelijke context en een eigen leven gaan leiden.
Context kan uitleggen, maar niet onschadelijk maken. Een uitspraak die oproept tot uitroeiing — van welke groep dan ook — verliest haar onschuld zodra ze als mantra wordt herhaald.
De kracht zit niet alleen in de woorden, maar in het ritme waarmee ze worden verspreid. En dat ritme is wat onze psyche beïnvloedt, niet de voetnoten erachter.
Stel je voor dat een blanke man dit over de zwarte bevolking zou zeggen
Klik hier of op bovenstaande afbeelding om de verschillende uitspraken te horen.
Van Nijntje-taal tot examens afschaffen: waarom vereenvoudigen geen oplossing is
Het is een probleem wanneer onderwijsinstellingen of overheden standaarden verlagen of vereenvoudigen in naam van inclusie, omdat dit de kern van leren en competentie ondermijnt.
In plaats van studenten of burgers te ondersteunen bij het verwerven van vaardigheden – zoals het leren van een taal of het ontwikkelen van academische kennis – wordt het systeem aangepast zodat mensen het 'gemakkelijker' hebben. Dit leidt ertoe dat de groep als geheel niet sterker wordt, maar juist afhankelijk blijft van vereenvoudigde normen.
Een actueel voorbeeld is de Universiteit van Birmingham, die voorstelt om examens en essays af te schaffen omdat deze zogenaamd "white privilege" bevoordelen.
In plaats van studenten te helpen om beter te presteren, wordt de toetsing verlaagd. Dit doet denken aan wat ik in 2023 bij de gemeente Rotterdam zag: in plaats van migranten te stimuleren de Nederlandse taal te leren, werd gekozen voor sterk vereenvoudigde taal ("Nijntje-taal") zodat iedereen het kan begrijpen. In beide gevallen wordt het probleem niet bij de wortel aangepakt – integratie, kennis en vaardigheden – maar wordt het systeem aangepast, waardoor de groep op de lange termijn juist niet groeit.
Harvard-professor James Hankins vertrekt na 40 jaar en bekritiseert universiteit om 'woke'-cultuur
2025 - James Hankins, historicus en professor die 40 jaar aan Harvard University heeft gewerkt, verlaat de universiteit en uit scherpe kritiek op de instelling. In een recent essay beschuldigt hij Harvard van een cultuur die volgens hem te veel is gericht op diversiteit, gelijkheid en inclusie ten koste van academische verdienste.
Volgens Hankins worden witte mannelijke studenten soms ontmoedigd of zelfs geweerd bij toelatingen tot graduate programma's.
Hij stelt dat academische excellentie wordt vervangen door ideologische conformiteit en dat westerse beschaving steeds vaker negatief wordt voorgesteld.
Daarnaast zouden traditionele standaarden voor aanwerving en onderzoek zijn losgelaten. Harvard ontkent de beschuldigingen en zegt dat toelatingen onafhankelijk en op verdienste gebaseerd zijn.
Hankins stelt dat het reformeren van de universiteit van binnenuit niet langer mogelijk is en waarschuwt dat andere elite-universiteiten in de Verenigde Staten een vergelijkbare richting opgaan. Lees hier de 'Why I'm leaving Harvard'
Decaan van Harvard, Gregory Davis
Studie legt verband tussen fysieke kracht en politieke voorkeur: sterkere mannen hebben vaker rechtse ideeën, zwakkere mannen neigen naar links
Mei 2013 – Sterke mannen hebben vaker rechtse opvattingen, blijkt uit onderzoek.
Heb je een sterke bovenlichaam? Dan is de kans groter dat je conservatief stemt in vergelijking met fysiek zwakkere mannen. Mannen met een sterk bovenlichaam stemmen vaker conservatief, terwijl fysiek zwakkere mannen een grotere neiging hebben naar linkse opvattingen.
Sterkere mannen beschermen volgens onderzoekers ook eerder hun eigen middelen, terwijl zwakkere mannen meer geneigd zijn tot socialistische ideeën, zoals herverdeling van rijkdom. Psychologische wetenschappers Michael Bang Petersen van de Aarhus Universiteit in Denemarken en Daniel Sznycer van de University of California stellen dat politieke motivaties mogelijk evolutionair verbonden zijn met fysieke kracht.
De wetenschappers zeggen dat de kracht van het bovenlichaam van mannen hun politieke meningen kan voorspellen en
beïnvloeden, en dat dit verband psychologische eigenschappen weerspiegelt die zijn geëvolueerd als reactie op de leefomstandigheden van onze vroege voorouders en nog steeds gedrag beïnvloeden. "Hoewel velen politiek zien als een modern fenomeen, bestaat het – in zekere zin – al altijd bij onze soort," zeggen ze.
In vroege tijden werd de verdeling van middelen bereikt door een demonstratie van kracht in plaats van door juridische processen.
Met deze theorie in gedachten probeerden de wetenschappers aan te tonen dat bovenlichaamskracht – gezien als een symbool van het beschermen van middelen – de mening van mannen over de verdeling van rijkdom zou voorspellen.
Door bicepsomvang en sociaaleconomische status te meten, verzamelden onderzoekers gegevens van honderden mannen uit de VS, Denemarken en Argentinië, die allemaal verschillende sociale zekerheidsstelsels hebben. Ze ontdekten dat ongeacht herkomst, mannen met een sterk bovenlichaam minder geneigd waren om een sociaal zekerheidsstelsel te steunen.
"Onze resultaten laten zien dat fysiek zwakke mannen terughoudender zijn dan fysiek sterke mannen in het verdedigen van hun eigen belangen – net alsof geschillen over nationale beleidskwesties een kwestie van directe fysieke confrontatie tussen een klein aantal individuen zouden zijn, in plaats van abstracte verkiezingsdynamiek onder miljoenen," zeggen ze.
Bron: [source]
Het vermoorden van witte kinderen
Zou het met dezelfde regelmaat andersom zijn, dat witte mensen zwarte kinderen zouden vermoorden zou de wereld te klein zijn.
Er zijn talloze, talloze filmpjes waarin witte ouderen, kinderen, gehandicapten zomaar worden aangevallen, bespot of vermoord. Waarom?
Geen wereldwijde media aandacht voor de moord op een wit meisje
"Ik heb dat witte meisje te pakken. Haar bloed zit overal in de trein." - audio
Iryna Zarutska, een 23‑jarige Oekraïense vluchteling, werd in augustus 2025 op brute wijze neergestoken in een trein in Charlotte, VS. Ze was gevlucht voor de oorlog en werkte in een pizzeria. De dader gebruikte racistische opmerkingen tijdens de aanval. In tegenstelling tot de brede media‑aandacht voor George Floyd — waar geen sprake was van discriminatie en de betrokken agenten van diverse etniciteiten waren — bleef de moord op Zarutska onderbelicht in Amerika en wereldwijd.
De video waarin de moord op de 23-jarige Oekraïense vluchteling Iryna Zarutska in het openbaar vervoer in Charlotte, North Carolina, te zien is, heeft wereldwijd schokgolven veroorzaakt. De jonge vrouw had zelfs een black lives matter poster in haar kamer hangen.
Het heeft ook het debat over de groeiende ideologische kloof in de berichtgeving weer aangewakkerd. De video toont Zarutska die alleen zit en op haar telefoon scrollt, terwijl achter haar Decarlos Williams, een 35-jarige zwarte man met een lange geschiedenis van arrestaties en een diagnose van schizofrenie, opstaat en een mes naar haar nietsvermoedende nek zwaait. Waarom zwijgt de media?
"En laten we duidelijk zijn: als dit omgekeerd was geweest — als een blanke man een minderheidsvluchteling had neergestoken — dan zouden de media non-stop verslag hebben gedaan. In plaats daarvan zijn er geen hashtags, geen wakes op de kabelnieuws, geen politici die met hun vuist op het spreekgestoelte slaan. Alleen stilte." - Ken Blackwell
"Op dinsdag bekritiseerde een CNN-panel met Van Jones degenen die de aanval op Iryna Zarutska als een raciaal gemotiveerde aanval bestempelden. Van Jones zei dat er geen bewijs is dat erop wijst dat Zarutska specifiek werd uitgekozen omdat ze wit was.
Dit weerhield Van Jones en de mainstream media er echter niet van om het incident rond George Floyd zonder enig bewijs als raciaal gemotiveerd te bestempelen — een incident waarbij ook een zwarte en een Aziatische agent betrokken waren.
De aanvaller werd omringd door vijf andere zwarte mensen, terwijl Iryna Zarutska voor hem zat als de enige witte persoon. Toch viel de psychopaat alleen haar aan!
Bovendien zijn er enkele meldingen van audiobeelden waaruit blijkt dat de levenslange crimineel opschepte dat hij tijdens het incident "dat witte meisje had gepakt." - the Hodgetwins
Jesse Watters onthult hoe DEI-beleid de rechtbank beheert die de moordenaar van Iryna Zarutska vrijliet
Jesse Watters onthulde dat de rechtbank die verantwoordelijk is voor het vrijlaten van de moordenaar van Iryna Zarutska sterk wordt beïnvloed door DEI-beleid (Diversity, Equity, and Inclusion – diversiteit, gelijkheid en inclusie). De samenstelling is opvallend: een magistraat die aan Kamala Harris heeft gedoneerd en geen juridische graad heeft, een griffier die zichzelf openlijk een "DEI-consultant" en een "organisator voor raciale gelijkheid" noemt, en een rechter die werd geëerd als "DEI Champion of the Year." Rechter Stokes heeft wel ervaring met het verkopen van kippenvleugels met haar lesbische vrouw. Ze heeft geen rechtenstudie afgerond en verkeert in een compleet belangenconflict... ze laat psychisch zieke mensen opnemen in een psychiatrische instelling waarvan ze mede-eigenaar is.
"Toen Brown dit jaar in januari opnieuw werd gearresteerd, liet een Democratische rechter — een bekende aanhanger van Kamala Harris — deze gevaarlijke crimineel vrij zonder borgtocht," zei Watters.
Hij legde verder uit dat mevrouw Stokes, de betrokken griffier, niet gekozen was maar werd genomineerd door de griffier van Mecklenburg County, Alyssa Chin Gary, die zichzelf op LinkedIn omschrijft als zowel griffier als DEI-consultant, met een levensmissie die raciale reparaties en gelijkheidswerk omvat.
Mevrouw Stokes werd genomineerd door rechter Carla Archie, die in 2019 werd benoemd tot DEI Champion of the Year. Watters stelde de scherpe vraag: "Begint dit nu een beetje duidelijk te worden? Is een vrouw gestorven door DEI-beleid? Dit is een DEI-rechtbank — zij hebben bloed aan hun handen. Als de mensen in toga aan de kant van de criminelen staan, is dat een recept voor rampen."
Hij vervolgde: "DEI stierf toen Kamala verloor. Het vrijlaten van misdadigers met tientallen eerdere arrestaties onder het mom van sociale rechtvaardigheid is niet alleen roekeloos — het is een misdaad tegen het land." (bron)
Chicago Treinaanval: het verhaal van Bethany MaGee
2025, na de aanval op Iryna... Bethany MaGee, 26 jaar, werd in brand gestoken aan boord van een Chicago Blue Line-trein door beroepscrimineel Lawrence Reed, die meer dan 70 eerdere arrestaties heeft.
Net als Iryna Zarustka was zij een aanhanger van BLM. Niet één protest. Of wereldwijde media-aandacht.
De steekpartij vond plaats op dezelfde Blue Line waar twee maanden eerder, in november, een vrouw (Bethany MaGee) werd overgoten met benzine en in brand gestoken door een veelpleger met 72 eerdere arrestaties. Ze liep brandwonden op over 60% van haar lichaam.
Ik wil dat alle witte mensen dood zijn': kerstmisdag-haatmisdaad steekpartij in NYC verwondt twee tieners
NEW YORK CITY (TND) — Een steekpartij op eerste kerstdag waarbij twee tieners gewond raakten in Grand Central Terminal in New York City wordt onderzocht als een haatmisdaad, vertelde de politie woensdag aan The National Desk (TND).
Steven Hutcherson, 36, wordt geconfronteerd met zware aanklachten voor poging tot moord, mishandeling en crimineel wapenbezit nadat hij naar verluidt de twee meisjes, 14 en 16 jaar oud, had neergestoken. De meisjes, die met hun ouders in een restaurant in de terminal aten, werden naar een nabijgelegen ziekenhuis gebracht met niet-levensbedreigende verwondingen.
Hutcherson zou hebben gevraagd om een tafel in hetzelfde restaurant, maar zei dat hij niets ging bestellen. Toen het personeel hem vertelde dat hij moest wachten, zou hij naar de meisjes en hun familie hebben gewezen om te beweren dat ze niets aten.
Daarna zou hij hebben geschreeuwd: "Ik wil dat alle witte mensen dood zijn" en "Ik wil naast de crackers zitten," volgens de New York Post.
Na de uitbarsting zou Hutcherson een mes hebben gepakt en één meisje in het dijbeen en het andere in de rug hebben gestoken. Nabijgelegen agenten reageerden "in minder dan een minuut" en arresteerden Hutcherson, vertelde de Metropolitan Transportation Authority (MTA) aan TND. De verdachte zou een geschiedenis van psychische problemen en 17 eerdere arrestaties hebben, en eerder door de politie zijn beschreven als een "emotioneel verstoord persoon". Bron
Ieder mens en dier zal verantwoordelijk worden gehouden voor hun acties.
Genesis 9:5: Na de zondvloed zegt God: "Ook de vergelding voor uw eigen bloed zal Ik eisen; van de hand van alle dieren zal Ik die eisen..."
Alleen witte mensen dragen messen": Omstreden uitspraak van voormalig kopstuk Duitse Groene Jeugd
Verdachten met messen hebben alleen een witte huid," beweert Jette Nietzard, de voormalige leider van de jongerenafdeling van de Duitse Groene Partij, in een video-monoloog.
In de video stelt Nietzard — een omstreden lid van de Groenen die erom bekendstaat zelfs binnen haar eigen partij woede op te wekken — dat mescontroles in Berlijnse metrostations gericht zijn op buitenlanders. Volgens haar is dit de verkeerde doelgroep. In plaats daarvan zei ze dat witte mensen het doelwit zouden moeten zijn, omdat nazi-publicaties lezers zouden oproepen om messen te dragen uit zelfverdediging.
Coca-Cola bekritiseerd om diversiteitstraining die werknemers aanspoorde om 'minder wit' te zijn
In februari 2021 kreeg Coca‑Cola felle kritiek nadat berichten opdoken over een interne diversiteitstraining die werknemers naar verluidt aanmoedigde om "minder wit" te zijn. Het trainingsmateriaal, dat gekoppeld was aan een online cursus, suggereerde dat "minder wit" betekende: minder arrogant, defensief en overtuigd zijn, en juist meer nederig en open om anderen te begrijpen.
Critici stelden dat deze formulering beledigend en raciaal verdeeld was, wat leidde tot brede controverse op sociale media en in de pers. Coca‑Cola verduidelijkte later dat de cursus geen verplichte bedrijfstraining was, maar onderdeel van een extern programma dat beschikbaar was voor werknemers, en het bedrijf nam afstand van de specifieke gebruikte bewoording.
Anti-wit racisme? Coca-Cola zou zeer ervaren sollicitant hebben afgewezen, waarna hij met een nep-'etnische naam' wél een sollicitatiegesprek kreeg
November 2025 (bron: thegatewaypundit.com)
Een van 's werelds meest waardevolle merken zou volgens een explosief rapport gediscrimineerd hebben tegen witte individuen.
De prominente conservatieve activiste Chaya Raichik, bekend van het X-account Libs of TikTok, verkreeg zondag een reeks berichten van een witte man genaamd 'David', die zei dat zijn sollicitatie bij Coca-Cola de volgende dag werd afgewezen, ondanks twintig jaar relevante werkervaring.
"Een individu genaamd 'David' stuurde een sollicitatie naar @CocaCola, met 20 JAAR ervaring in de sector," schreef Raichik. "Zijn sollicitatie werd de volgende dag afgewezen."
Er volgde echter een opmerkelijke wending toen 'David' later een andere sollicitatie indiende met een meer 'zwart klinkende' naam en aanzienlijk minder werkervaring vermeldde.
"Hij stuurde vervolgens nog een sollicitatie in, maar veranderde zijn naam in 'DeShawn' en verminderde zijn werkervaring tot slechts 5 jaar," merkte Raichik op.
"Zijn sollicitatie onder de naam 'DeShawn' werd AANGEKOMEN en hij kreeg de kans op een sollicitatiegesprek."
Coca-Cola reageerde op de berichten en stelde dat "de beschuldiging onjuist is omdat de kwalificaties van de nep-solicitant anders niet identiek waren."
Raichik merkt echter op dat de reactie van het bedrijf het probleem verergert, omdat de nep-solicitant minder ervaring had dan de echte maar alsnog werd uitgenodigd voor een gesprek.
Assistent-advocaat-generaal Harmeet Dhillon reageerde op Raichiks bericht met een 'ogen'-emoji, wat zou kunnen wijzen op een mogelijke aankomende onderzoek.
Verkeerde Registratie van Misdaad: Als Statistiek Politiek Wordt
Duitse Publiekscampagne Draait Rollen Om: de Witte Mens Weer Het Doelwit
Ze worden aangerand en krijgen dan ook nog de schuld toegeschoven.
Duitsland heeft een probleem met migrantenmannen uit ontwikkelingslanden die Duitse vrouwen aanranden. Dus heeft de Duitse overheid een publiekscampagne opgezet waarin gewaarschuwd wordt voor witte vrouwen die kwetsbare immigranten, die soms ook een prothese hebben, aanranden.
DEI-posters buiten de herentoiletten op de Arizona State University instrueren mannen om 'bondgenoten' te zijn door minderheden een speciale, op ras gebaseerde behandeling te geven om 'privilege' te bestrijden en 'vooroordelen te verminderen'.
De nieuwe segregatie? Hoe Oregon belastinggeld gebruikt voor programma's die witte burgers uitsluiten
2026 USA - De stad Eugene, Oregon, gebruikt belastinggeld om een "BIPOC Water"-programma te financieren dat uitsluitend bedoeld is voor "BIPOC-jongeren", zodat zij wateractiviteiten kunnen ervaren en een lifeguard-certificering kunnen behalen. Belastinggeld wordt besteed aan wat wordt omschreven als anti-witte discriminatie.
BIPOC staat voor Black, Indigenous, and People of Color. "People of Color" is een brede verzamelterm voor mensen die niet als wit worden geclassificeerd. Daarom sluit BIPOC witte mensen expliciet uit.
2026, USA, wederom Oregon - De actiegroep Parents Defending Education heeft een klacht ingediend tegen het schooldistrict van Portland vanwege een nieuw tuchtbeleid. In dit beleid moeten scholen bij disciplinaire maatregelen rekening houden met de huidskleur en genderidentiteit van leerlingen. Ook bevat het regels over het behouden van quota voor minderheden en lhbtq-personeel. De actiegroep stelt dat dit discriminerend is en vraagt de Amerikaanse overheid om een onderzoek naar mogelijke schending van de burgerrechten.
In een video op sociale media stelt Dr. Gail Ferguson van de University of Minnesota Twin Cities, "Culture and Family Life Lab", dat er een "witheidspandemie" achter de racistische pandemie schuilgaat:
"Wij veronderstellen dat er een witheidspandemie bestaat achter de racistische pandemie, en dat dit begint in het familiesysteem, waar jonge kinderen binnen witte gezinnen worden gesocialiseerd in de cultuur van witheid. Onze eerste aanbeveling is om te onthouden dat de witheidspandemie een pandemie is.
Als je geboren en opgegroeid bent in de Verenigde Staten, vooral in een wit gezin, dan ben je opgegroeid in deze pandemie en kun je een rol spelen in het stoppen en omkeren van deze pandemie. We hebben twee specifieke aanbevelingen daarvoor. De eerste is dat witte ouders tijd investeren in hun eigen ontwikkeling van raciale identiteit, bijvoorbeeld door lid te worden van een organisatie als Showing Up for Racial Justice of van een lokale gemeenschapsgroep." Bron: X
Duizenden ondertekenen petitie om hoogleraar Cambridge University te ontslaan vanwege uitspraak 'White Lives Don't Matter'
Dr. Priyamvada Gopal, nu fulltime hoogleraar koloniale en postkoloniale literatuur en theorie aan de Universiteit van Cambridge, tweette maandag: "Ik zeg het nog een keer. White Lives Don't Matter. As white lives." Gopal heeft ook een oproep gedaan om "witheid af te schaffen".
Nadat de petitie was gelanceerd, tweette Gopal dat ze bij haar oorspronkelijke tweets bleef, ondanks dat Twitter er één had verwijderd. Ze zei ook op Twitter dat ze het doelwit was geweest van intimidatie en dat "de haatmails en bedreigingen non-stop binnenstroomden".
De Universiteit van Cambridge zei in een tweet van 24 juni dat ze de rechten van professoren verdedigt om rechtmatige meningen te uiten. "De universiteit verdedigt het recht van haar academici om hun rechtmatige meningen te uiten, die anderen mogelijk controversieel vinden", aldus de tweet. De tweet van de Universiteit van Cambridge noemde Gopal niet rechtstreeks. bron
Wie Mag Zich Voortplanten?
Wanneer westerse burgers te horen krijgen dat kinderen krijgen onverantwoord is, terwijl immigratie wordt geprezen als oplossing voor lage geboortecijfers, gaat het niet langer over klimaat of duurzaamheid.
Het gaat om een selectief moreel oordeel over wie geacht wordt zich voort te planten en wie niet.
De eigen bevolking oproepen om geen kinderen meer te krijgen, terwijl tegelijkertijd miljoenen mensen worden binnengehaald om hen te vervangen, is geen klimaatbeleid.
Het is demografische sturing - selectief toegepast en moreel verpakt.
Wie heeft dit op zijn geweten?
De Verschuiving van Recht naar Vooringenomenheid
Wat we hier zien, is een zorgwekkende ontwikkeling waarin individuele onschuld niet langer het uitgangspunt is. In de Amerikaanse staat Washington is de bewijslast in rechtszaken feitelijk omgedraaid: wie als "bevoordeeld" wordt gezien, moet nu bewijzen dat onbewuste vooroordelen geen rol speelden. Tegelijkertijd worden onschuldige uitingen van trots op de eigen afkomst en voorouders door instanties als de ADL direct gebrandmerkt als haatsymbolen.
Het resultaat is een systeem waarin de intentie van het individu ondergeschikt wordt gemaakt aan politieke kaders en historische interpretaties. Waar normale familie-trots voor de één een recht is, wordt het voor de ander een verdachte handeling. Dit creëert een duidelijke dubbele standaard waarbij identiteit niet langer verbindt, maar wordt ingezet als instrument voor juridische en maatschappelijke veroordeling.
Trots zijn op je afkomst een haatsymbool volgens ADL
Het is steeds gebruikelijker geworden om te spreken over raciale en etnische diversiteit als een civiele kracht. Van multiculturele festivals tot uitspraken van politieke leiders, de boodschap is steeds dezelfde: onze verschillen maken ons sterker.
Maar een enorme nieuwe studie, gebaseerd op gedetailleerde interviews met bijna 30.000 mensen in heel Amerika, concludeert precies het tegenovergestelde. Harvard-politicoloog Robert Putnam – bekend van Bowling Alone, zijn boek uit 2000 over afnemende maatschappelijke betrokkenheid – heeft ontdekt dat:
hoe groter de diversiteit in een gemeenschap, hoe minder mensen stemmen en vrijwilligerswerk doen, hoe minder ze aan goede doelen geven en meewerken aan lokale projecten.
In de meest diverse gemeenschappen vertrouwen buren elkaar ongeveer half zo veel als in de meest homogene omgevingen. De studie, de grootste ooit over maatschappelijke betrokkenheid in Amerika, vond dat vrijwel alle indicatoren van maatschappelijk welzijn lager zijn in meer diverse omgevingen.
"De omvang van dit effect is schokkend," zegt Scott Page, politicoloog aan de University of Michigan. Lees meer
Barbara Lerner Spectre: Joden spelen een "leidende rol" bij het bevorderen van multiculturalisme in Europa
"Ik denk dat er een heropleving van antisemitisme is, omdat Europa op dit moment nog niet heeft geleerd hoe het multicultureel kan zijn. En ik denk dat wij deel zullen uitmaken van de hevigheden van die transformatie, die moet plaatsvinden. Europa zal niet langer de monolithische samenlevingen zijn die ze in de vorige eeuw waren. Joden zullen daar het middelpunt van zijn. Het is een enorme transformatie die Europa moet maken. Ze stappen nu in een multiculturele modus en joden zullen weerstanden oproepen vanwege onze leidende rol. Maar zonder die leidende rol en zonder die transformatie zal Europa niet overleven."
Ondertussen in Israel
"Witte mensen, en ik reken mezelf daartoe, zullen een minderheid worden en zullen waarschijnlijk uitsterven." – Andrew Gold
Judaisme onderscheiden van Zionisme: het perspectief van een voormalige Zionist
"Ik heb op het internet gezocht, maar alle websites met de toespraak van Rabbi Rabbinovich zijn 'schoongemaakt' of geblokkeerd (ik neem aan door de Zionisten, zoals gebruikelijk). Aangezien ik mij kan herinneren dat ik in de jaren vijftig al van mijn grootvader over deze toespraak hoorde, besloot ik contact op te nemen met mijn Rabbi. Hij doorzocht zijn favoriete website https://abbc.com/ en vond het volledige artikel. Ik voeg hier de volledige toespraak van Rabbi Rabbinovich (Rabinovich) bij." – Rose Rabbinovich
Fragment uit de toespraak:
"Verbied de blanken om met blanken te paren. De blanke vrouwen moeten samenleven met leden van de donkere rassen, de blanke mannen met zwarte vrouwen.
Zo zal het blanke ras verdwijnen, want het mengen van het donkere met het blanke betekent het einde van de blanke mens, en onze gevaarlijkste vijand zal slechts een herinnering worden.
Wij zullen een tijdperk van tienduizend jaar van vrede en overvloed ingaan, de Pax Judaica, en ons ras zal onbetwist over de wereld heersen. Onze superieure intelligentie zal ons gemakkelijk in staat stellen de macht te behouden over een wereld van donkere volkeren." – Rabbi Rabbinovich
Vind de e-mail en de toespraak hier: Full Speech Of Rabbi Rabbinovitch Found
Rose Rabbinovich presenteert zichzelf als een voormalige Zionistische Joodse vrouw die in Melbourne, Australië woont.
In deze tekst schrijft zij aan een uitgever van alternatieve media om een vermeende toespraak en The Protocols of the Elders of Zion te promoten en te verdedigen, die zij als authentiek beschouwt. Ze beweert dat Zionisme Joden en niet-Joden heimelijk controleert, stelt dat de mainstream Joodse gemeenschappen opzettelijk onwetend worden gehouden, en portretteert Zionisme als een corrupte of zelfs satanische kracht binnen het Jodendom.
Het stuk wordt gepresenteerd als een waarschuwing aan de wereld en moedigt de verspreiding van de Protocols aan, met de bewering dat er wereldwijd conflict zal volgen als de "Zionistische agenda" niet wordt onthuld.
Overweldigend bewijs. En toch worden mensen nog steeds geschoffeerd, bestempeld als nazis en antisemieten omdat ze vertellen wat ze horen en zien. Klik op onderstaande afbeeldingen om te luisteren.
Geregistreerde verkrachtingsstatistieken in Engeland, Wales en Zweden
In Engeland en Wales werden in het jaar eindigend in maart 2025 ongeveer 71.600 verkrachtingen geregistreerd. In Zweden werden in 2024 rond de 10.167 verkrachtingen gemeld. Deze cijfers zijn gebaseerd op politierapporten en omvatten niet de niet-aangegeven gevallen, waarvan de aantallen waarschijnlijk veel hoger liggen.
Volgens recente gegevens van de Metropolitan Police wordt er in Londen elke 54 minuten een verkrachting geregistreerd. In werkelijkheid ligt het daadwerkelijke cijfer — wanneer rekening wordt gehouden met niet-aangegeven misdrijven — aanzienlijk hoger. In India gebeurt dit zelfs elke 15 minuten.
Complottheorie zei men.
Dan blijkt het een 177 pagina lang UN rapport te zijn van 21 maart 2000.
En daar gaan we weer: opnieuw een video waarin ongeschoolde mensen een podium krijgen die het modieus vinden om witte mensen en hun cultuur aan te vallen. Deze trend is zo genormaliseerd dat het bijna als entertainment wordt gezien. We blijven stemmen versterken die leven van verdeeldheid, wrok en schuldgevoel.
En laten we eerlijk zijn: een deel van het probleem begint thuis. Veel ouders leren hun kinderen geen basisbewustzijn, verantwoordelijkheid of kritisch denken meer. Kijk naar de recente tragedie in Zwitserland, waar tieners bleven filmen terwijl er brand was in plaats van weg te rennen. Zo'n reactie komt niet uit het niets — het laat zien wat ze thuis wel en niet meekrijgen.
Ondertussen lijken scholen meer bezig met identiteitsdiscussies of hun studenten jongetjes of meisjes zijn dan met het daadwerkelijk onderwijzen van kinderen.
Merkwaardig dat al deze landen gelijktijdig hebben besloten dit toe te laten, bijna alsof het gecoördineerd was.
Spanje is begonnen met het legaliseren van 500.000 migranten zonder papieren, waarbij zij onmiddellijk het recht krijgen om te werken. Deze stap is bedoeld om 'de opkomst van extreemrechts tegen te gaan'. Het is onwaarschijnlijk dat deze individuen prioriteit zullen geven aan cultuurbehoud; in plaats daarvan zullen zij vermoedelijk stemmen op basis van hun eigen belangen en waarden. In de regel vertaalt dit zich naar steun voor links, voordat zij mogelijk zelf van koers veranderen.
Een opmerkelijk voorbeeld van omstreden figuren die de politieke arena betreden, is Shahid Butt. Hij werd in 1999 in Jemen veroordeeld tot vijf jaar gevangenisstraf als lid van een groep die werd beschuldigd van het beraamen van aanslagen op Britse en westerse doelen, waaronder het Britse consulaat, een hotel en een kerk. In 2026 stelt hij zich kandidaat voor de functie van gemeenteraadslid in het Verenigd Koninkrijk.
2 feb 2026 VK (bron Dailymail) Het Britse platteland zit midden in een diversiteitsoffensief nadat een rapport in opdracht van de overheid concludeerde dat het te 'wit' en 'middenklasse' was.
Ambtenaren die belast zijn met het beheer van enkele van de bekendste trekpleisters van het land, hebben een reeks voorstellen gepresenteerd die gericht zijn op het aantrekken van minderheden.
De plannen volgen op een evaluatie, uitgevoerd in opdracht van het Ministerie van Milieu, Voedselvoorziening en Plattelandszaken (Defra), die waarschuwde dat het platteland werd gezien als 'zeer zeker een witte omgeving' en het risico liep 'irrelevant' te worden in een multiculturele samenleving.
In het kielzog van het rapport hebben functionarissen die de National Landscapes vertegenwoordigen - waaronder de Cotswolds en Chilterns - nu een reeks beheersplannen gepubliceerd waarin hun voorstellen om meer minderheidsgemeenschappen aan te trekken gedetailleerd worden beschreven. Het Chiltern National Landscape zal een outreach-programma lanceren in Luton en High Wycombe gericht op moslims. Een factor die etnische minderheden ervan zou weerhouden om het platteland te bezoeken, zou 'angst voor loslopende honden' zijn. Het Cotswolds National Landscape maakte specifiek melding van het in opdracht van Defra opgestelde rapport en zei dat het zich nu toelegt op het veranderen van de voorzieningen in een poging om 'de breedste demografie' te bereiken. Lees meer
Mensenrechtencommissaris onder vuur na anti-blanke uitspraken
De controversiële Australische commissaris voor rassendiscriminatie heeft bevestigd dat hij gelooft dat blanke mensen geen racisme kunnen ervaren.
Giridharan Sivaraman, een extreemlinkse Indiase immigrant die in maart 2024 werd benoemd tot lid van de Australische Mensenrechtencommissie en een door belastingbetalers gefinancierd salaris van $408.020 ontvangt, verscheen dinsdag in de Senaat.
Nee. Niemand zou zich slecht moeten voelen over de kleur van zijn of haar huid. Dit wakkert haat tegen witte mensen aan.
Als Koreaanse immigrant heb ik gezien hoe de gehele administratieve staat, het bedrijfsleven in Amerika en de academische wereld van 2020 tot 2022 voortdurend witte mensen de les lazen dat ze onlosmakelijk slecht zijn en dat ze zich moeten verontschuldigen omdat ze wit zijn. En nu proberen ze te doen alsof het nooit is gebeurd. Het gaslighting is waanzinnig. - Kangmin Lee
Bryan Caplan wrote You Have No Right to Your Culture: Essays on the Human Condition. Hij is een voorstander van open Grenzen: Hij is een van de bekendste voorstanders van vrijheid van migratie en open grenzen. Hij ziet migratiebeperkingen als een enorme inbreuk op de menselijke vrijheid en ziet "cultural preservation" (such as protecting a European or national identity) niet als een nobel streven, maar eerder als een vorm van gedwongen stilstand of "cultural stagnation."
Witte privilege
Zwarte privilege
Witte mensen bashen is enorm populair, het kan, mag, wordt aangemoedigd.
Om de racist Mehreen Faruqi te horen, klik op de foto of hier
In een nieuw interview ter promotie van haar modeboek The Look beweert Michelle Obama dat ze vlechten of haar natuurlijke haar vermeden heeft, omdat ze geen tijd had om "het aan de wereld uit te leggen." Ze zegt dat ze zich als First Lady moest "aanpassen aan de witte schoonheidsnormen." Meer anti wit uitspraken hier
Beste Michelle Obama, ik wil je geheugen even opfrissen, want je kunt je niet inhouden om vijf minuten lang de slachtofferrol te spelen.
Je blijft maar herhalen hoe "moeilijk" het is om zwart te zijn in Amerika en hoe blanke mensen je zogenaamd tegenhouden — ondertussen:
Je werd de eerste zwarte first lady in de Amerikaanse geschiedenis.
Daarvoor was je een goedbetaalde advocaat.
Je kreeg miljoenencontracten voor boeken.
Jij en je man gingen er met een Netflix-deal van $ 60 miljoen vandoor, ondanks dat je geen enkele filmervaring had.
Jij en Barack verlieten het Witte Huis rijker dan je erin ging.
Je bezit meerdere huizen van miljoenen dollars — waaronder villa's aan zee. Het vermogen van je familie bedraagt meer dan $ 100 miljoen.
Dit alles gebeurde in hetzelfde Amerika waarvan jij beweert dat het "oneerlijk" is en "je tegenhoudt".
In plaats van angst te zaaien en zwarte Amerikanen te ontmoedigen, kun je misschien wat dankbaarheid tonen voor het land dat je tot een van de meest bevoorrechte mensen ter wereld heeft gemaakt – en zwarte mensen inspireren in plaats van ze ervan te overtuigen dat ze machteloos zijn. Want als Amerika echt zo slecht was als je zegt, Michelle, zou je de Amerikaanse Droom niet aan de top ervan leven.
Polariserend taalgebruik
Het is opvallend hoe selectief we zijn in ons taalgebruik. "Witte mannen van middelbare leeftijd" worden moeiteloos als groep benoemd, bekritiseerd en verantwoordelijk gehouden voor systemen en structuren. Vergelijkbare generalisaties over andere groepen gelden terecht als stigmatiserend en onacceptabel. Die dubbele standaard is niet alleen intellectueel inconsistent, maar ook polariserend. Wie inclusie serieus neemt, zou moeten stoppen met identiteiten als probleem te framen en zich richten op gedrag, macht en beleid — ongeacht wie die uitoefent.
De Smithsonian is een invloedrijke Amerikaanse museum- en onderzoeksinstelling. In 2020 circuleerde online een infographic die aan de Smithsonian werd toegeschreven, over zogeheten "aspects of white culture" (zoals punctualiteit, individualisme en rationaliteit).
Donald Glover heeft gelijk — ik ben het zat dat witte mensen dingen namens mij cancelen
Ik ben het moe dat witte mensen mij vertellen dat ik mijn standpunten moet veranderen, alsof zij betere zwarte mannen zouden zijn dan ik. Afgelopen dinsdag tweette de altijd scherpzinnige Donald Glover dat "we tegenwoordig saaie dingen krijgen en niet eens experimentele fouten" in tv en film, "omdat mensen bang zijn gecanceld te worden". Hij voegde eraan toe dat mensen, om een sociale‑media‑ophef te vermijden, bang zijn om iets anders te maken dan esthetische veranderingen in films en andere culturele uitingen.
Dave Chappelle zei onlangs iets soortgelijks: dat kunstenaars en regisseurs niet langer creatief kunnen zijn door een gebrek aan waardering voor komedie en opinie. Voor de duidelijkheid: ik denk dat ze allebei gelijk hebben, en ik heb dat eerder gezegd.
Ik schreef ooit dat 30 Rock en NBC hun meer controversiële afleveringen nooit hadden moeten verwijderen, waaronder een waarin Jane Krakowski's personage Jenna zich in blackface kleedt. Bijna meteen nadat ik dat publiekelijk zei, begonnen witte mensen mij te vertellen dat ik ongelijk had. Diezelfde witte mensen stuurden me vervolgens advies over hoe ik mijn manier van denken moest veranderen, alsof zij een betere zwarte man konden zijn dan ik. Daarna moest ik mezelf afvragen: "Zal dit artikel misschien mijn schrijverscarrière beëindigen?" voordat ik iets schreef dat rechtstreeks worstelde met de vraag of "cancelen" altijd een goed idee is — voor het geval witte sociale‑media‑strijders achter mij aan zouden komen.
Het probleem met cancelen is dat het witte mensen het gevoel geeft dat ze iets nuttigs doen. Maar de zwarte gemeenschap heeft nooit gevraagd om media‑uitingen die decennialang onze televisies, bioscopen en bibliotheken hebben gesierd te vernietigen, te defunden of te bewerken. Dat is niet de oorzaak van discriminatie tegen ons. Vaak lijkt het alsof de (meestal witte) machthebbers een soort boze reactie uit mijn gemeenschap willen voor zijn en daar naar handelen. Doe dat niet. Wij laten de samenleving wel weten, massaal, wat ons écht kwaad maakt.
In plaats van dingen makkelijker of respectvoller te maken voor zwarte mensen, is "cancelen" een stereotype geworden en een gesprek over "wat wij willen" waar we buiten worden gehouden. Het is een afleiding en een gemakkelijk stokpaardje voor rechtse politici. Gelijkheid betekent niet dat je anticipeert op wat een groep misschien in de nabije toekomst wil omdat je bang bent voor een rechtszaak of een demonstratie voor je gebouw, en daardoor creativiteit smoort. Ik heb geen trigger warning nodig bij een bewerking van Gone With The Wind. Ik heb echte verandering in de samenleving nodig, en ik wil dat tv en film grenzen kunnen verleggen en edgy komedie maken die mensen soms ongemakkelijk maakt.
Robert Downey Jr's personage in Tropic Thunder is hier een voorbeeld van: hij verschijnt in blackface door de hele film, maar hij neemt de industrie zelf op de hak en de vrijheden die ze witte acteurs toestaat in hun eigen, kortzichtige, egocentrische doelen. Dat is misschien niet ieders smaak, maar ik zie geen reden waarom zulke films verboden zouden moeten worden of van streamingplatforms gehaald. Ze gaan de confrontatie aan met complexe kwesties; of ze slagen of niet, zou aan het publiek moeten zijn om te beslissen. Toch ben ik niet iemand die "cancel culture" als concept haat. Sterker nog, ik denk dat een gezonde dosis cancelen en de‑platformen veel kan betekenen. Sommige mensen hebben de macht om met hun woorden onvoorstelbare schade aan te richten, en zouden door de bedrijven die hun opvattingen verspreiden dienovereenkomstig gesanctioneerd moeten worden. Donald Trump heeft nog steeds een stem, maar het helpt dat die niet langer op het nationale toneel klinkt, of op Twitter of Facebook. Anderen zoals hij verdienen elke sanctie die ze krijgen. De vraag draait, zoals altijd, om intentie.
Voor die toetsenbordstrijders die wachten tot iemand een fout maakt alsof het een soort sport is, zou ik zeggen: Stop met denken voor gemeenschappen waar je geen deel van uitmaakt, en stop met proberen de toekomst te voorspellen. Creativiteit is wat ons menselijk maakt. We zijn op een punt gekomen waar intentie en reactie niet meer op elkaar aansluiten, en dat kan alleen maar schadelijk zijn. Als je moeite moet doen om de kwaadaardigheid te zien — en vooral als je die ziet namens iemand anders — dan smeek ik je, in de woorden van Gen Z, om "take several seats". Als Donald Glover vindt dat je te ver bent gegaan, moet je jezelf onder de loep nemen. - Alex Miller, New York - 12 Mei 2021
Elke dag horen we het: witte mensen hebben "geen cultuur," zeggen commentatoren zoals Jennifer Welch. Een verhaal dat op schermen wordt herhaald, bedoeld om trots op je eigen erfgoed te beschamen. Maar er is een simpele waarheid die zij negeert: het vieren van je eigen cultuur betekent niet dat je anderen haat.
Europa's kunstenaars, schrijvers, uitvinders en denkers—Shakespeare, Dickens, Galileo, Braille—hebben de wereld gevormd met creativiteit en moed. Het waarderen van dat erfgoed doet niets af aan de waarde van bijdragen uit India, Afrika of Azië. Je kunt van je eigen geschiedenis houden en toch iedereen respecteren.
Toch schildert zij het af als hypocrisie als iemand geniet van het eten of de tradities van een andere cultuur. De echte hypocrisie is beweren dat bewondering voor je eigen beschaving een moreel falen is. Trots op wat je erft en opbouwt is geen haat—het is menselijk.
Integratie is geen omkering
Ondertussen in Zuid-Afrika
29-5-2025 Anneline Kriel-Bacon reflecteert op de aanhoudende brute moorden op boeren in Zuid-Afrika, zes jaar nadat het geweld begon, en stelt de afwezigheid van actie van president Ramaphosa en andere leiders ter discussie.
Ze beschrijft een indrukwekkend bezoek aan het White Cross Monument bij Polokwane, waar duizenden witte kruisen de boeren en hun families herdenken die op brute wijze werden vermoord. De ceremonie was diep emotioneel, waarbij families kruisen plantten voor hun verloren dierbaren en openlijk rouwden. Kriel-Bacon roept op om boeremoorden als ernstige misdrijven te behandelen en dringt er bij de overheid op aan politici te stoppen die geweld tegen boeren en landbouwarbeiders aanwakkeren. Lees haar artikel en zie de foto's hier.
Geweld tegen blanke boeren: wat is er aan de hand?
Sommige blanke boeren in Zuid-Afrika zijn op brute wijze vermoord. Er zijn schrijnende gevallen waarbij hele families zijn aangevallen - soms met foltering of haatdragende taal erbij. Zulke incidenten zijn écht en vreselijk.
Zuid-Afrika heeft een extreem hoog moordcijfer in het algemeen: meer dan 20.000 moorden per jaar, dat is ongeveer 60 per dag.
De meeste slachtoffers zijn zwarte Zuid-Afrikanen, vaak in arme townships. Boerderijmoorden maken een klein percentage uit van alle moorden, maar vallen op door hun vaak gewelddadige karakter en het isolement van boerderijen. Zuid-Afrika kampt met erfenissen van apartheid: armoede, ongelijkheid, trauma, en een zeer gewelddadige samenleving.
Veel Zuid-Afrikanen – zwart, wit, en alles daartussenin – werken hard samen aan herstel en gerechtigheid.
"Makeba" is een lied van Jain, uitgebracht in 2015. Het is een eerbetoon aan Miriam Makeba, een beroemde Zuid-Afrikaanse zangeres en activiste die bekendstond als "Mama Africa" en oa streed tegen de apartheid in Zuid-Afrika. De apartheid (1948–1994) was een systeem van wettelijke rassenscheiding opgelegd door de blanke minderheidsregering in Zuid-Afrika.
Afrika: Meer dan alleen een stereotype
Veel mensen over de hele wereld denken ten onrechte dat Afrika één enkel land is, maar in werkelijkheid is Afrika een uitgestrekt continent dat bestaat uit 54 diverse landen, waaronder Algerije, Angola, Benin, Botswana, Burkina Faso, Burundi, Centraal-Afrikaanse Republiek, Comoren, Republiek Congo (Congo-Brazzaville), Democratische Republiek Congo (Congo-Kinshasa), Djibouti, Egypte, Equatoriaal-Guinea, Eritrea, Eswatini (voorheen Swaziland), Ethiopië, Gabon, Gambia, Ghana, Guinee, Guinee-Bissau, Ivoorkust (Côte d'Ivoire), Kameroen, Kaapverdië, Kenia, Lesotho, Liberia, Libië, Madagaskar, Malawi, Mali, Marokko, Mauritanië, Mauritius, Mozambique, Namibië, Niger, Nigeria, Oeganda, Rwanda, São Tomé en Príncipe, Senegal, Seychellen, Sierra Leone, Somalië, Zuid-Afrika, Zuid-Soedan, Soedan, Tanzania, Togo, Tunesië, Tsjaad, Zambia en Zimbabwe.
Er bestaat een veelvoorkomend misverstand dat iedereen in Afrika arm is. Dit is simpelweg niet waar. Veel Afrikanen leven welvarende en comfortabele levens, bezitten vaak hun eigen huis zonder hypotheek of belastingen – een levensstijl die op sommige vlakken beter kan zijn dan wat velen in Amerika ervaren.
Een andere foute overtuiging is dat alle Afrikanen ongeletterd of onbeschaafd zijn. Hoewel er zeker uitdagingen zijn in sommige gebieden, herbergt Afrika talloze goed opgeleide, vaardige en innovatieve mensen, die zowel in steden als op het platteland floreren. Het is belangrijk om voorbij stereotypen te kijken en de rijkdom, complexiteit en diversiteit van Afrika en haar inwoners te erkennen.
Het gevaar van eenzijdige verhalen
Stel je voor dat een blanke man in Congo een 'diversiteitsclub' opricht en klaagt dat er te veel zwarte mensen aan de macht zijn. Diversiteit lijkt een eenrichtingsverkeer te zijn.
Een multiculturele samenleving is eenheid in een gedeelde identiteit.
Niet afscheiding, discriminatie en polarisatie.
In multiculturele en liberale landen, waar democratisch is gekozen voor een diverse samenstelling - zoals Zweden, Denemarken, Nederland, België, de VS, Duitsland en het VK - zou juist alles in het werk gesteld moeten worden om polarisatie te voorkomen. Als diversiteit en inclusie tot de kern van de nationale identiteit behoren, moet men waken voor het ontstaan van gescheiden werelden. In de huidige praktijk dreigt echter een omgekeerde ongelijkheid, waarbij oorspronkelijke bewoners zich steeds vaker achtergesteld voelen.
Polarisatie ontstaat wanneer herdenking of aandacht voor leed eenzijdig is.
Als bijvoorbeeld alleen de slavernij van Afrikanen wordt benadrukt, terwijl het leed van andere groepen volledig wordt genegeerd, voelen sommige mensen zich buitengesloten of miskend. Dat kan leiden tot wrok en "wij tegen zij"-denken.
In werkelijkheid is slavernij een wereldwijd historisch verschijnsel: bijna alle volkeren zijn ooit slaaf geweest of hebben zelf slaven gehouden - van Europeanen tot Afrikanen, Aziaten en Arabieren. Een eerlijke en evenwichtige benadering helpt verdeeldheid te voorkomen.
