Wie zwijgt, kiest
Neutraliteit wordt vaak voorgesteld als een deugd. Zwitserland geldt al eeuwen als het symbool van een staat die buiten conflicten probeert te blijven. Toch stelt de Bijbel een diepere vraag dan die van politieke onpartijdigheid. Zij vraagt niet allereerst aan welke kant iemand staat, maar of hij aan de kant van de waarheid en het recht durft te staan.
Wanneer Jezus zijn leerlingen aanspreekt als "het zout der aarde", geeft Hij hun geen opdracht om smaakloos op te gaan in de wereld. Zout bewaart tegen bederf en geeft smaak aan wat dreigt te vervallen. Een christen is daarom geroepen om het goede te beschermen, onrecht te benoemen en recht te spreken. Wie zwijgt waar kwaad geschiedt, laat het bederf zijn gang gaan. Neutraliteit wordt dan geen vorm van vrede, maar een vorm van afwezigheid.
De Schrift kent geen onverschilligheid tegenover het kwaad. "Doe recht aan de geringe en de wees, verschaf de verdrukte en de arme gerechtigheid." De profeten spreken steeds opnieuw tegen hen die wegkijken terwijl de machtigen de zwakken vertrappen. Ook Jezus kiest niet voor een veilige afstand tot onrecht. Hij breekt brood met zondaars om hen tot bekering te roepen, maar nooit sluit Hij vrede met de zonde zelf. Liefde voor de vijand betekent niet dat men het kwaad ongemoeid laat. Ware liefde verlangt juist dat de ander zich afkeert van het onrecht.
Daarom krijgt de uitdrukking "wie zwijgt, stemt toe" een bijbelse diepgang. Niet ieder zwijgen is schuld, maar zwijgen uit gemakzucht of angst kan medeplichtigheid worden. Wie weigert het recht te verdedigen wanneer hij daartoe geroepen is, laat het onrecht ruimte winnen. In die zin kan neutraliteit tegenover het kwaad een verborgen keuze vóór het kwaad worden, omdat zij de dader vrij spel geeft en het slachtoffer alleen laat.
De Bijbel roept de gelovige daarom niet op tot politieke neutraliteit, maar tot geestelijke trouw. Het zout der aarde verliest zijn kracht zodra het zijn scherpe smaak opgeeft. Zo verliest ook een samenleving haar morele kompas wanneer waarheid en gerechtigheid worden ingeruild voor een schijnbare rust. Vrede zonder recht is geen vrede, maar stilte vóór de volgende storm.
Wie Christus wil volgen, kiest daarom niet voor de veiligheid van het zwijgen, maar voor de moed van het recht. Niet om te veroordelen uit hoogmoed, maar om te getuigen van Gods gerechtigheid. Want waar het recht wordt verzwegen, verdwijnt het zout uit de aarde en blijft slechts een wereld over waarin het kwaad ongehinderd zijn werk doet.