Be Nice.
In alles. Net zoals je snater houden over veganistisch eten als compassie voor dieren niet je ding is.
"The eyes, Chico. They never lie."
In de ogen zie je afkeuring, veroordeling, hoop, liefde. Nog voordat iemand zijn mond opent, geven mensen al talloze non-verbale signalen af. Soms vertellen de ogen meer dan woorden ooit kunnen.
Je ziet het bijvoorbeeld aan een lach. Iemand kan met zijn mond lachen, terwijl de ogen niet meelachen. Ook daarin kun je iets herkennen van onechtheid of oneerlijkheid.
Hetzelfde geldt voor afwijkend gedrag. Als je bijvoorbeeld midden op straat een duif ziet zitten, valt dat direct op. Het gedrag wijkt af van wat je normaal verwacht, en instinctief merk je dat er iets niet klopt.
Wanneer je zulke afwijkingen in gedrag combineert met wat je in iemands ogen ziet, kun je veel aflezen zonder dat er ook maar één woord is gesproken.
Soms hoef je dus niet te horen wat iemand zegt. De ogen en het gedrag vertellen je al genoeg.
De gedragingen van mensen van de afgelopen weken brachten mij terug naar het verleden. Zoals mijn medebuspassagier — een naamgenoot van Alexander de Grote, die zo prachtig onderwezen werd door Aristoteles, maar hoe fijn moet zo'n leerling ook geweest zijn — resoluut zei: je moet je daar helemaal niet mee bezig houden. De duivel wijst steeds naar...
Onlangs kwam ik een oud bericht tegen met een scherpe en humoristische reactie. Iemand had erop gereageerd, en ik was volledig akkoord—zozeer zelfs dat ik hard moest lachen om de sarcastische toon.
Heden op een kraempjen te Barendrecht gestaen. De kraem gedeelt met eenen makker, die sijne eigene waren had uytgestalt. Hy bracht mede verruckelijck vegan geback.
