Jr
Mijn Super Saiyan zoon
Als je je een toekomst vol oorlog en chaos voorstelt, wat zou je dan willen dat je zoon wordt? Een krijger in een vredige tuin, of een tuinier midden in de oorlog?
En hoe kwam dit wonder tot stand? Mam meldde zich aan voor BBT (Beroeps Bepaalde Tijd), werd eerst weggestuurd en mocht het een jaar later opnieuw proberen (ze dachten dat infanterie misschien niet haar ding was). Toen ontmoette ze een andere soldaat, en samen maakten ze een soldaatje… en de rest is geschiedenis.
Hij is gezegend met een liefdevolle familie.
Ik ben trots op mijn zoon die zijn vriendin 💍 ten huwelijk vroeg. Samen bouwen ze met liefde en verantwoordelijkheid aan hun toekomst. De Bijbel leert dat werk en zorg voor het gezin een heilige roeping zijn (Genesis 2:15).
Van jongs af aan las ik hem voor uit de Bijbel en uit allerlei boekjes, zoals sprookjesboeken. Zo deelden we samen de wonderlijke wereld van verhalen, waarin hij zijn fantasie de vrije loop kon laten en spelenderwijs nieuwe dingen ontdekte. We hebben samen heel wat geknutseld. We regen kralen, schilderden en maakten allerlei kunstwerkjes, die we uiteindelijk op braderieën verkochten. Iedere woensdag bracht ik hem naar kungfu en gingen we samen naar de bibliotheek om te lezen.
Toen hij ouder werd en de tienerleeftijd naderde, ontdekte hij de wereld van gaming. Zoals bij veel jongeren zorgden die spelletjes er soms voor dat hij behoorlijk opgefokt raakte. Op een gegeven moment zei ik tegen hem: 'Neem je spelletjes maar mee naar je vader. Daar ben je in het weekend, dus dan kun je daar lekker gamen.' Zo keerde de rust in huis weer terug.
Maar nog geen week later veranderde er iets: hij wilde bij zijn vader gaan wonen. Zijn vader hield namelijk óók van gamen en was zelf een gamer. Dat was natuurlijk even pijnlijk, maar ik vond het prima dat hij bij zijn vader meer ruimte kreeg om te gamen. De basis was thuis al gelegd en nu hij ouder werd, mocht er wat mij betreft ook ruimte komen voor een lichtere omgang, meer mannelijke invloed en het laten vieren van de teugels.
Ik heb er bewust voor gekozen om geen man in huis te halen. Ik wilde dat mijn zoon in alle rust kon opgroeien en zich kon richten op het leven, dat op zichzelf al uitdagend genoeg is. Ik wilde hem niet onnodig belasten met veranderingen in mijn liefdesleven. Zijn vader keek daar anders tegenaan en ging wel op zoek naar een nieuwe partner, een stiefmoeder voor onze zoon.
Zelf was ik bijzonder kieskeurig, zelfs als het erom ging iemand aan mijn zoon voor te stellen. Als ik ooit een man in zijn leven zou introduceren, dan moest het iemand zijn naar wie hij kon opkijken en aan wie hij zich kon spiegelen. In mijn ogen moest die man op zijn minst een voorbeeld kunnen zijn voor de jongen die mijn zoon was.
Mijn zoon bleef zich ontwikkelen. Hij werd steeds slimmer, sterker en zelfstandiger. Naarmate hij groeide, werd het vrijwel onmogelijk iemand voor te stellen die ik als een passend voorbeeld aan hem zou kunnen introduceren.
Mijn zoon is al jaren zelfstandig en heeft zijn eigen gezin gesticht. Zoals in de Bijbel staat geschreven, verlaat een mens zijn vader en moeder om zijn eigen weg te gaan. Mijn keuzes kwamen voort uit mijn visie op het moederschap. Of ze de juiste waren, zal de tijd moeten uitwijzen.
Moeder zijn is het mooiste wat mij ooit is overkomen. Als ik één periode in mijn leven opnieuw mocht beleven, dan zouden het zijn jongste jaren zijn.
Leer kinderen niet wat te denken maar hoe.
It Is The Soldier van Charles M. Province
It is the Soldier, not the minister
Who has given us freedom of religion.
It is the Soldier, not the reporter
Who has given us freedom of the press.
It is the Soldier, not the poet
Who has given us freedom of speech.
It is the Soldier, not the campus organizer
Who has given us freedom to protest.
It is the Soldier, not the lawyer
Who has given us the right to a fair trial.
It is the Soldier, not the politician
Who has given us the right to vote.
It is the Soldier who salutes the flag,
Who serves beneath the flag,
And whose coffin is draped by the flag,
Who allows the protester to burn the flag.
Jr een schaakmeester
2023 - Kiddo is de heer en meester van het bord geworden, nadat hij geleerd heeft van professionals.
Als ouder is er geen groter cadeau dan het getuige zijn van de constante groei en evolutie van je kind—hun voortdurende verbetering.
Mijn vader leerde me schaken. Ik heb het op mijn beurt doorgegeven aan mijn zoon, en hij heeft zijn vaardigheden verfijnd met de hulp van professionals.
Huwelijksgift
Op de dag dat mijn zoon trouwde heb ik hem onder andere dit cadeau gegeven: een magnetisch schaakbord, ook te gebruiken als dambord, samen met een bijpassende kaart.
In die kaart heb ik geschreven dat opa op deze manier toch een beetje bij het moment aanwezig kon zijn. Hij heeft mij ooit leren schaken, en ik heb die liefde vervolgens weer doorgegeven aan mijn zoon.
Dit zou het eerste huwelijksfeest zijn geweest dat hij had meegemaakt. Het is verdrietig dat hij er niet meer bij kon zijn, maar op deze manier is hij toch een beetje dichtbij gebleven — aanwezig in herinnering, verbonden door iets wat hij ooit zelf heeft doorgegeven.
Een klein gebaar om hem niet te vergeten.
Mijn kleinkinderen
Geschenk van God
Toen ik jong was, wist ik altijd dat ik een jongen zou krijgen met blond haar en blauwe ogen. Door deze zekerheid koos ik ervoor om de tekst "voorbestemd, en dus gekomen" op zijn geboortekaartje te zetten. Lang voordat het officieel bevestigd werd dat het een jongen zou zijn, had ik hem al ingeschreven bij een kinderopvang (je moest van tevoren reserveren) met zijn volledige naam.
Ik huilde van geluk toen ik ontdekte dat ik zwanger was – van het
ziekenhuis naar huis en, eenmaal thuis, viel ik op mijn knieën om God te
danken voor dit geweldige geschenk. Mijn zoon heeft drie voornamen. Eén daarvan betekent "beer," een ander betekent "leeuw" (Franse uitspraak), en de derde is een traditionele christelijke naam.
Die laatste naam komt van een vaardig volk dat in de Bijbel wordt genoemd, bekend om hun expertise met het zwaard, hun vermogen om pijlen en stenen met beide handen te schieten.
Elke avond las ik de Bijbel voor (samen met sprookjes). Iedere woensdag nam ik hem mee naar de bibliotheek, waar we twee uur boeken lazen voordat we naar zijn vechtsportles gingen. Er is niets bevredigender dan een zoon te zien solliciteren bij het leger – met een naam die verbonden is aan een vaardig leger van God – en te ontdekken dat hij, zonder dat ik het ooit heb verteld, weet wie Simo Häyhä is.
In ons oude huis had ik een schommel aan de voordeur geïnstalleerd, wat Junior meteen tot favoriet maakte in onze nieuwe buurt. Ook bracht ik een grote tweedehands bank binnen, zodat de kinderen er vrij op konden springen en plezier konden hebben.
Ik bid nog elke avond voor mijn ventje. Voor mijn familie, voor diertjes, voor hen die hulp behoeven. Elke avond.
met deze foto heeft hij destijds een wedstrijd gewonnen in een tijdschriftje
een greep uit de fotocollectie