Sinds 2019 heb ik roken en koffie definitief achter me gelaten. Alcohol speelde al nauwelijks een rol in mijn leven, en aan het einde van datzelfde jaar maakte ik een bewuste keuze om volledig veganistisch te gaan leven. In 2023 volgde een volgende vereenvoudiging: de televisie ging de deur uit. Ik keek er zelden naar, en de rust die dat opleverde bleek waardevoller dan het apparaat zelf.
Ook op relationeel vlak kies ik al lange tijd voor soberheid en focus. Sinds 2013 (feitelijk al sinds 2005) leef ik celibatair. Die keuze is geen ontzegging, maar een vorm van zelfdiscipline. Niet zonder reden: zelfs de sterkste (Samson) en de wijste (Salomo) bleken kwetsbaar voor lust.
Fastfoodketens vermijd ik al jaren. KFC al meer dan twintig jaar, sinds ik in 2003 via PETA-campagnes geconfronteerd werd met het lot van kuikens in de industrie. McDonald's volgde niet lang daarna. Mijn redenering is eenvoudig: als dieren het zelf niet willen eten, waarom zouden wij dat dan wel doen?
Tijdens de coronapandemie kreeg ik de tijd en ruimte om mij grondig te verdiepen in de mondiale vee-industrie. Die periode vormde het kantelpunt waarop veganisme geen keuze meer was, maar een logische consequentie.
Net als denkers en vernieuwers als Pythagoras, Plato, Socrates, Hippocrates, Leonardo da Vinci, Tolstoj, Newton, Einstein en Nikola Tesla, eet ik geen dieren.
Wie ziet hoe wij structureel omgaan met dieren en ecosystemen, kan moeilijk tot een andere conclusie komen. Hippocrates, de grondlegger van de geneeskunde en naamgever van de artseneed, zag voeding als een kernonderdeel van gezondheid. In de Hippocratische leer werd vlees niet als vanzelfsprekend gezond beschouwd en vaak afgeraden, vooral bij ziekte. Dat juist hij het principe van 'geen schade berokkenen' belichaamde, onderstreept hoe recent het idee is dat gezondheid losstaat van onze omgang met dieren.
Pandemieën zijn bovendien geen historisch toeval of moderne afwijking. Ze keren terug zolang we wereldwijd dieren intensief houden en exploiteren, met de industriële veehouderij als structurele broedplaats voor zoönosen. Shakespeare schreef Macbeth tijdens een pestepidemie in 1606, toen de Londense theaters gesloten waren en het openbare leven stilviel. Isaac Newton keerde tijdens de Grote Pest van 1665 terug naar zijn ouderlijk huis, waar hij in gedwongen afzondering de basis legde voor de zwaartekrachttheorie en de calculus. Zelfs in tijden van crisis ontstaan inzichten die de wereld blijvend veranderen.
Dat neemt niet weg dat elke pandemie ons opnieuw confronteert met dezelfde fundamentele vraag: hoe gaan wij om met dieren, met natuur en met de grenzen van onze eigen hebzucht? Mijn levenskeuzes zijn geen losse idealen, maar het gevolg van die vraag serieus nemen.
Druk met van alles en nog wat, sinds 1978.
Een paar favo boeken. Wie schrijft, die blijft; wie leest, die weet.
Top 3: Musashi, Sun Tzu, Bijbel.
Dagelijks je bijbelkennis testen doe je hier.
Gideon versloeg volgens de Bijbel met slechts 300 mannen een enorm leger van Midianieten. Dat doet denken aan andere historische en symbolische overwinningen van kleine groepen tegen grote legers, zoals de Kroaten tegen de Ottomanen bij de slag van Sinj (herdacht in de Sinjska Alka) en de Spartanen bij Thermopylae.
Waar ik me vroeger misschien nog aan ergerde, kan ik tegenwoordig steeds vaker om lachen. Scheldpartijen doen me al heel lang niets meer. Het gebeurt nog steeds, laatst kocht ik een fiets en werd ik in het Arabisch uitgescholden omdat ik er niet veel aan wilde uitgeven. Dan denk ik alleen maar: -"control your emotions, dude." George Bernard Shaw: "The longer I live, the more convinced I am that this planet is used by other planets as a lunatic asylum."
winter 2021
zomer 2014
2017 - 2022
Eindelijk motorrijder
Voor iedereen die er ooit aan dacht, maar het steeds uitstelde – ik was er ook zo één – weet dit: het gevoel waar je op hoopt, bestaat echt. Vrijheid, focus, een gevoel van verbondenheid met je machine. Alsof je één wordt met je motor; misschien zoals een samoerai zich verbonden voelde met zijn zwaard.
Mijn motorrijbewijs gehaald in 2025, precies tien jaar nadat ik in 2015 mijn autorijbewijs behaalde.
Binnen anderhalf uur een proefrit gemaakt, de elektrische auto gekocht om daarna direct te zonnebaden bij de oppaskat.
Mijn brein maakte een soundtrack dat begon met Riders on the Storm van de Doors en eindigde met Brioni.
Ik ben verliefd. Even kijken hoe we dat gaan doen maar een elektrische motor staat als volgende op het menu.
In 2025 karate weer opgepakt, supertrots op (laatste keer was 20 jaar geleden, na klein jaar wegens beenblessure gestopt (bedoeling was tijdelijk) en toen verliefd geworden op silat. (toen in combi met kickboksen en later jeet kune do). Combi met krav maga, kickboksen en judo. Ik mis Pencak wel, oude liefde roest niet. Niets aan te doen.
de perimenopauze is overigens bruut. ik ben nu die oude tempelkat uit de 36 oude Chinese krijgstactieken van Verstappen.
Edoch, zelfs met de beste discipline en jarenlange ervaring in de vechtsport kan niets je beschermen tegen de emotionele impact van zaken als verraad. Die slagen raken je recht in het hart en slaan de adem uit de longen. En in tegenstelling tot fysieke slagen, waarvan het herstel vaak zichtbaar en tastbaar is, kan emotioneel herstel eindeloos lang duren en neurologische sporen nalaten.
Mijn vader
Van 2014 als ik me niet vergis
Foto van 2024
Geweldige groep meiden, aangevoerd door die (bijna) tweede‑dan karateka Gimena — scherp, hilarisch en intelligent — die in de zomer eigen avondtrainingen opzette wanneer de dojo gesloten was.
Dit certificaat komt ooit aan mijn muur, naast dat van mijn vader en het mijne. Omdat haar manier van leidinggeven er één is die ik nooit wil vergeten.
Op mijn echte certificaat zal dan ook V. Kapic staan. Lijkt me geweldig!
Vegan Dave Leduc dus. King of Lethwei.
Me and my chunkiness heading to the beach - August 2026.
I've gained some weight, but I have no excuses - I just found some really good food and I'm enjoying it.
On the hottest day of the year, I was grocery shopping for an elderly woman who is confined to a chair and can barely use her hands. That evening, I helped an elderly couple raise the issue of their 32°C home with their landlord. And of course, I make sure that all the little water bowls are kept filled for the birds, bees, wasps and hedgehogs.
Yes, I swim. I enjoy summer. I also show up. By the way, do you know what my favorite facilities colleague deadpan says when I've gained weight and sees me again? "Hey Gina, you got fatter AGAIN. I can tell by your face and hips." And then I say: "I appreciate your honesty." Well, I enjoyed freely consuming churros, slushies, and fries; the great perk of being an adult ("when I grow up, I can eat treats whenever I want"). Je ne regrette rien.
Nee, we zijn niet eender
Voor wie het deed om ergens te komen: begrijpelijk.
Uit angst of blind vertrouwen: onbegrijpelijk.
Dat mondkapje hield ik graag op; ik zag er beter mee uit. En je kon je er prima mee voortbewegen. Het was een kleine moeite daarbij respect te tonen voor hen die wel geloofden in de fabel. Bovendien is de mens een onhygiënisch wezen, dus die afstand is wat mij betreft nog steeds een sterk plan.
Wie geen medelijden heeft met opgesloten dieren die dagelijks opgesloten zijn, hoeft van mij ook geen compassie te verwachten. De maskers gingen toen niet op, de ware maskers vielen af.
Nee, wij zijn niet eender. Ik heb geprobeerd de zweep in het verleden, net zoals ik dat met de nunchaku's deed, te leren beheersen en te gebruiken als wapen. Maar de wereld kijkt vaak door een perverse lens en projecteert zijn zieke interpretaties op jou. Ik zou er geen probleem mee hebben gehad; mijn aanbod was oprecht. Christus maakte zelf ooit een zweep van touwen bij de tempelreiniging.
Grensoverschrijdend gedrag is niet grappig. Iedereen moet verantwoordelijkheid nemen voor zijn eigen gedrag en eigenaarschap tonen.
Tatoeages als teken van verzet
In de 16e tot en met de 19e eeuw lieten veel christelijke vrouwen in Bosnië en delen van Dalmatië tatoeages van kruisen en andere christelijke symbolen op hun handen, armen of voorhoofd zetten als een zichtbaar teken van geloof. Deze markeringen dienden als bescherming en toonden hun identiteit. In Bosnië en Herzegovina bestond er vroeger een traditie onder katholieke vrouwen (met name Kroatische vrouwen in Centraal- en West-Bosnië) om tatoeages te dragen als bescherming tegen de Ottomanen en als een stille vorm van verzet tegen de Ottomaanse overheersing en gedwongen bekering. Deze praktijk heet sicanje of bocanje.
Achtergrond: Tijdens de Ottomaanse overheersing (15e–19e eeuw) bestond er angst dat jonge meisjes door de Ottomaanse autoriteiten ontvoerd of gedwongen bekeerd zouden worden. Door kruisvormige tatoeages op de handen, armen, of soms het voorhoofd aan te brengen, wilden families hun dochters herkenbaar christelijk maken. Het was ook een symbool van identiteit en verzet tegen islamisering.
De tatoeages waren vaak kruisjes, madonnafiguren, of andere christelijke symbolen. Ze werden meestal gezet rond het feest van Sint-Jozef (19 maart). Naast bescherming hadden ze ook een functie als blijvend teken van geloof.
In Dalmatië vertegenwoordigden de tatoeages voornamelijk geloof en culturele identiteit. Tegenwoordig worden deze tatoeages herinnerd als krachtige symbolen van moed, geloof en cultureel erfgoed.
De gewoonte begon in de 20e eeuw langzaam te verdwijnen, vooral door modernisering en veranderende sociale opvattingen.
Vandaag de dag zijn ze vooral nog zichtbaar bij oudere vrouwen, en worden ze beschouwd als een uniek cultureel erfgoed van Bosnië en Herzegovina.
In Kroatië is het normaal dat je de geschiedenis kent en dat je je eigen cultuur wilt behouden
I have a thing for shoes. Said almost every woman....
